Περί Ανέτων και Χλιδάτων

Ο πιο ακριβός τρόπος για να κόψεις μια χωριάτικη..

2009-04-06T22:01:00.002+03:00

Είναι μερικές μέρες που γαμιούνται τα πάντα..

2008-08-11T11:58:00.000+03:00

Τα πάντα όμως..

Varate Kid..

2008-04-17T17:31:00.003+03:00

Η δίαιτα του μήνα..

2008-04-13T05:26:00.005+03:00

Δεν ξέρω αν σας το είπα, αλλά αποφάσισα πως, αν και άκρως κιμπάρικη και με πολλαπλές χρήσεις (πχ μαξιλάρι του έρωτα), αποφάσισα πως είναι καιρός να ρίξω λίγο τη μπυροκοιλιά που απέκτησα με μεγάλους κόπους και θυσίες τα τελευταία τέσσερα περίπου χρόνια. Το καλοκαίρι πλησιάζει και είναι καιρός οι καλοσμιλεμένοι, αλαβάστρινοι κοιλιακοί μου που τόσα χρόνια υπολανθάνουν κάτω από ένα αναπαυτικό στρώμα λίπους, να βγουν ξανά στην επιφάνεια.

Γι' αυτό το σκοπό, η ενδεδειγμένη λύση, όλοι θα συμφωνήσετε πως είναι μια πιο ισορροπημένη δίαιτα, απαλλαγμένη από ξύγκια (μιαμ) και αλκοόλες (μιαμ μιαμ), σε συνδυασμό με συστηματική και εντατική αερόβια γυμναστική, πχ jogging. Αυτό νόμιζα κι εγώ μέχρι χτες, κι αυτό είχα ξεκινήσει να κάνω δειλά δειλα (αγόρασα μέχρι και σχετικά αξεσουάρ για motivation), μέχρι που χρειάστηκε να βοηθήσω τη μικρή πολυαγαπημένη μου αδερφούλα σε μια άσκηση θερμοδυναμικής. Το σοκ που υπέστην ήταν τρομακτικό και αναγκάστηκα να αναθεωρήσω όλα όσα πίστευα για τις δίαιτες προηγουμένως. Και εξηγούμαι:

Όπως όλοι λογικά θα γνωρίζετε, ως μία θερμίδα ορίζεται το ποσό της ενέργειας που απαιτείται για να θερμάνουμε ένα γραμμάριο νερού κατά έναν βαθμό Κελσίου. Χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία και χωρίς να χρειάζεται κάποιος να έχει περάσει Θεωρία Δικτύων για να έχει εμπειρία από πράξεις, μπορούμε με ασφάλεια να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως, αν ένας άνθρωπος πιεί ένα ποτήρι παγωμένο νερό (περίπου 200gr) και σε θερμοκρασία ας πούμε (χάριν ευκολίας) περίπου 0 °C, τότε χρειάζεται περίπου 200 θερμίδες για να το θερμάνει κατά ένα βαθμό. Για να το φέρει δε στη θερμοκρασία του σώματός του (περίπου 37 °C), απαιτούνται 37 βαθμοί διαφοράς επί 200gr νερού, δηλαδή περίπου 7400 θερμίδες.

Αυτές οι θερμίδες φυσικά που απαιτούνται για τη θέρμανση του νερού (αφού η θερμοκρασία του ανθρωπίνου σώματος πρέπει να παραμείνει σταθερή), προέρχονται από τη μοναδική πηγή ενέργειας του σώματος, που δεν είναι άλλη από την καύση του πλεονάζωντος λιπώδους ιστού.

Ερχόμενοι στα καθ' ημάς, αν πιούμε ένα μεγάλο ποτήρι μπύρας, ας πούμε περίπου 500gr, περίπου στους 0°C, τότε σύμφωνα με τα παραπάνω είναι βέβαιο πως χάνουμε περίπου 18500 θερμίδες. Για να είμαστε βέβαια ακριβοδίκαιοι, θα πρέπει να αφαιρέσουμε και τις 500 περίπου θερμίδες που περιέχει ένα τέτοιο ποτήρι μπύρας, επομένως το τελικό συμπέρασμα είναι πως το ισοζύγιο με ένα παγωμένο ποτήρι μπύρας είναι συνολικά -18000 θερμίδες. Φυσικά όσο πιο παγωμένη είναι η μπύρα, τόσο πιο πολλές θερμίδες χάνουμε. (Κάτι ήξερα τόσα χρόνια που παραπονιόμουν όταν μου έφερναν ζεστή μπύρα)..

Επομένως, αυτός ο τρόπος δίαιτας φαίνεται να είναι πολύ πιο αποτελεσματικός, από το jogging με το οποίο χάνεις περίπου 1000 θερμίδες ανά ώρα. Ακόμη και το σεξ, λυπάμαι που θα το πω, αλλά μόνο με 100 θερμίδες καύσης ανά οργασμό, φαίνεται εντελώς αμελητέο μπροστά στη μπύρα.

Άρα, σύμφωνα με τα παραπάνω, το να χάσει κάποιος βάρος είναι πολύ απλό. Αρκεί να πίνει μεγάλες ποσότητες κρύας μπύρας κι η θερμοδυναμική θ' αναλάβει γι' αυτόν τα υπόλοιπα. Τα πράγματα βέβαια δεν είναι τόσο απλά όσο φαίνονται, οπότε μη βιάζεστε να ενθουσιαστείτε. Όπως με όλες τις μεγάλες ανακαλύψεις, έτσι και μ' αυτήν, υπάρχουν κάποια μειονεκτήματα που πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν μας. Και ξαναεξηγούμαι:

Κάνοντας δίαιτα πίνοντας τη μπυρίτσα σας, μπορεί ξαφνικά να αισθανθείτε μια λιγουρίτσα. Και τι πιο ταιριαστό, από μια λαχταριστή καυτή πίτσα. Η καυτή πίτσα όμως, με τη μεγάλη θερμική της ενέργεια θα μας "φορτώσει" με ένα κάρο άχρηστες θερμίδες. Ο έξυπνος αναγνώστης όμως, κάπου εδώ θα πρέπει να έχει ήδη έτοιμη την προφανή λύση. Που δεν είναι άλλη απ' το να εξισορροπήσουμε τις επιπλέον θερμίδες της καυτής πίτσας με την κατάλληλη ποσότητα επιπλέον κρύας μπύρας.

Από Δευτέρα δίαιτα λοιπόν!

Προσοχή στις απομιμήσεις..

2008-04-12T02:10:00.007+03:00

Πιστεύω πως όλοι θα συμφωνήσετε μαζί μου, ότι η προμετωπίδα του καταστήματος της παρακάτω φωτογραφίας, είναι ξεκάθαρο πως γράφει Γκούτσι.

Εξ ίσου "εύγλωττη" όμως (λόγω αδυναμίας στις καλές γλώσσες ίσως), είναι κι επιγραφή του καταστήματος της επόμενης φωτογραφίας από κάτω (από πάνω, από πίσω κ.ο.κ).

Το πιάσατε το υποννοούμενο: Προσοχή στις απομιμήσεις! Είναι για τον pucco..

Runtime erro..

2008-03-11T09:15:00.001+02:00

Επιτέλους το τραγούδι που εκφράζει πλήρως τον πόνο του πικραμένου Γουιντοζά. Λινουξάδες και λοιπές εξωγήινες μειονότητες, νοιώθετε καθόλου; :P

Καλή Σαρακοστή..

2008-03-10T20:32:00.014+02:00

Μετά από ένα ακόμη άσκοπο και πλούσιο σε αλκοόλες ξενύχτι και την ώρα που ο Γιώργος Αυτιάς αρχίζει να σου ζαλίζει τ' αυτιά, ένα πράγμα είναι σίγουρο: Πεινάς! Κι όταν λέμε πεινάς, προφανώς κι ένα πιάτο κορν φλέικς με δυο φέτες μαρμελάδα (που υπό Κ.Σ. θα απάρτιζαν ένα τυπικό πρωινό) δεν αποτελούν λύση σε καμία περίπτωση. Χρειάζεσαι κάτι πιο κόμπακτ. Θα σας περιγράψω σε μερικά απλά βήματα, την εκδοχή μιας δραστικής λύσης, όταν στις 6.28πμ, συνειδητοποιείς ότι η πείνα σου έχει χτυπήσει κόκκινο..

6.37πμ : Αποφασίζεις πως είναι ώρα να χρησιμοποιήσεις το εγκατεστημένο, ειδικά γι' αυτές τις περιπτώσεις, κόκκινο τηλεφωνο.

6.42πμ : Ανάβεις φωτιά.

6.59πμ : Εν μέσω πανηγυρισμών, καταφθάνει ο κατάλληλος άνθωπος, με τις κατάλληλες προμήθειες. Ο κατάλληλος άνθρωπος (aka ξάδερφος) διαθέτει πάντα ξεπαγωμένες (δηλαδή άμεσα ψήσιμες) μπριζόλες στο άριστα εξοπλισμένο ψυγείο του.

7.08πμ : Η θράκα έχει αρχίσει να σχηματίζεται.

7.14πμ : Είναι ώρα για το "κάψιμο" της σχάρας.

7.19πμ : Ένας τελευταίος, παρ' όλα αυτά, σχολαστικός έλεγχος των προμηθειών.

7.43πμ : Όλα βαίνουν καλώς.

7.57πμ : Πάρα πολύ καλώς για την ακρίβεια...

7.59πμ : Καλή Σαρακοστή :-)

Πίνω Hatzimichali και κάνω κεφάλι..

2008-03-01T16:55:00.004+02:00

Το ποτό, αντίθετα με τις - και καλά - έγκριτες επιστημονικές μελέτες και τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας, αυξάνει την οξυδέρκεια, την παρατηρητικότητα και τις οδηγικές ικανότητες. Που θέλω να καταλήξω;

Παίζοντας πόκερ στο Φέισπουκ και απολαμβάνοντας έναν ερυθρό πολυποικιλιακό Χατζημιχάλη εμφανίστηκε σαν όραμα μπροστά στα μάτια του κάτι που δεν είχα παρατηρήσει χρόνια τώρα, πίνοντας κατά περιστάσεις τον εν λόγω οινοπαραγωγό.

Εκεί στα εμφιαλωτήρια του, λίγο έξω απ' την Αταλάντη Φθιώτιδας πρέπει να τα τσούζουν αρκετά ή απλώς είναι τραγικά αναποφάσιστοι. Μια ματιά στην εττικέτα της φιάλης θα σας πείσει νομίζω:

Hatzimihalis; Chatzimichalis; Γιατί όχι Hatzimichalis!

Άτιμο πράμα τα greeklish... Χλαχ...

Πι.Ες. Καλό μήνα εβριμπόντι!

Ηλεκτρολόγε R.I.P.

2008-02-23T23:53:00.001+02:00

Του κάηκε η μητρική..

Χιόνι και στην Άγρια Δύση

2008-02-18T19:28:00.004+02:00

Όποιος βρει από που είναι η φώτο κερδίζει το ηλεκτρικό λουκούμι.

This is the life..

2008-02-12T11:11:00.000+02:00

Σε λα βι δηλαδή που λένε και οι πελάτες μας οι Γάλλοι. Τι είναι αυτό; Λοιπόν, μερικές φορές τρώω σκαλώματα με κομματάκια που ακούω τυχαία στο ραδιόφωνο, δεν ξέρω πως λέγονται, ποιος τα λέει κλπ, τα ψάχνω μετά μανιωδώς στο ίντερνετ κι όταν τελικά τα βρίσκω και τα κατεβάζω παράνομα απ' το διαδίκτυο αν και θα μπορούσα μέχρι και να αγοράσω το δίσκο τόσο βαθύπλουτος που νομίζετε πως είμαι, τα ψοφάω στο repeat μέχρι να τα εμπεδώσω και να μου φύγει το σηχτήρι που έριχνα στο ψάξιμο.

Ένα απ' αυτά είναι και το σημερινό "This is the life" της Σκωτσέζας Amy MacDonald, της οποίας οι γονείς δεν τσιγγουνεύτηκαν να της δώσουν μπόλικο ταλέντο απ' ό,τι διαπίστωσα εγώ τουλάχιστον. Είναι μόλις 20 χρονών, παίζει ακουστική κιθάρα, γράφει και τραγουδάει πολύ ωραία με μια ιδιαίτερη χροιά και πριν λίγους μήνες κυκλοφόρησε τον πρώτο της δίσκο απ' τον οποίο είναι και το ομώνυμο τραγούδι "This is the life". Και γι' αυτούς που δεν ενδιαφέρονται τόσο για την τέχνη και τη μουσική, ναι, είναι και ωραίο γκομενάκι!

Μπορεί κάποιοι να πουν, "Καλά ρε μεγάλε, τώρα την ανακάλυψες;" Θα πω "Ναι, ρε τεράστιε, τώρα την ανακάλυψα! Τραβάς κανά ζόρι;" ενώ κάποιοι άλλοι μπορεί να ξυνίσουν τα μούτρα τους λέγοντας "Σιγά τώρα με τα χαζομπριτοποπάκια!" στους οποίους θα απαντήσω "Στα φρύδια μου! Εμένα μ' αρέσει η τύπισσα!"

Δείτε αν σας αρέσει κι εσάς:

Oh the wind whistles down
The cold dark street tonight
And the people they were dancing to the music vibe
And the boys chase the girls with the curls in their hair
While the shy tormented youth sit way over there
And the songs they get louder
Each one better than before

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?
Where you gonna sleep tonight?

So your heading down the road in your taxi for four
And you're waiting outside Jimmy's front door
But nobody's in and nobody's home 'til four
So you're sitting there with nothing to do
Talking about Robert Riger and his motley crew
And where you're gonna go and where you're gonna sleep tonight

And you're singing the songs
Thinking this is the life
And you wake up in the morning and your head feels twice the size
Where you gonna go? Where you gonna go?
Where you gonna sleep tonight?

Να Τρως Πατσά..

2008-02-11T14:33:00.000+02:00

Επιστρέφοντας απ' την ιντερνετική εξορία που η αλυσιτελής γραφειοκρατία της OTENET με υπέβαλλε κατά τις προηγούμενες ημέρες, επανέρχομαι με ένα πραγματικό πόνημα καλλιτεχνικού οίστρου. Κάθε εμπόδιο για καλό δηλαδή που λέει κι ο σοφός λαός, για τη σοφία του οποίου ωστόσο πάντα αμφέβαλλα.

Χωρίς ίντερνετ στο σπίτι ο χρόνος κυλά βασανιστικά αργά. Πιο αργά κι απ' τον Δέλλα σε replay θα έλεγα. Αυτό σημαίνει πως είναι ώρα να παίξεις με "τις τάπες των βαρελιών" πίνοντας ταυτόχρονα το Jack Daniels που έχει ήδη ωριμάσει. Στους ουισκικούς μέντορες του Τεννεσσύ βέβαια δεν είναι γνωστές οι ιαματικές ιδιότητες ενός αχνιστού πιάτου πατσά για τον κατευνασμό των αλκοολικών αναθυμιάσεων και κάπου εδώ είναι που ο καλλιτέχνης οφείλει να επέμβει και να μοιραστεί τη γνώση.

Σας χαρίζω λοιπόν μια πρόχειρη πειραματική ηχογράφηση - βιντεοσκόπηση από το νέο τραγούδι που πρόκειται να συμπεριληφθεί στον πολυαναμενόμενο δίσκο μου με τίτλο "Να Φάτε Γιατί Χανόμαστε"...

ΣΥ.ΡΙΖ.Α: Απλά μαθήματα πολιτικού marketing..

2008-01-17T21:01:00.000+02:00

Σύριζα πέρασε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. απ' την εκτύπωση της πιο επιτυχημένης πολιτικής αφίσας όλων των εποχών κατά την περασμένη προεκλογική περίοδο, αλλά τελικά δεν τα κατάφερε. Η φιλότιμη μεν, αποτυχημένη δε, αφίσα για την οποία μιλάω εικονίζεται αμέσως παρακάτω:

Λάθος...

Θα σας δείξω τώρα πώς, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, η ανωτέρω κατάφορα λανθασμένη επιλογή για προεκλογική αφίσα, μπορούσε εύκολα να είχε μεταμορφωθεί σε μια σαφώς λαοφιλέστερη, προσελκύοντας παράλληλα μεγαλύτερα ποσοστά ετεροφυλόφιλων δυνητικών ψηφοφόρων. Προσέξτε:

Σωστό!

Είδατε πόσο απλό ήταν; Τέλος το μάθημα για σήμερα!

Να Φάτε Γιατί Χανόμαστε..

2008-01-09T20:05:00.000+02:00

Επειδή συχνά τίθεται το δίλημμα χορτοφαγία ή κρεατοφαγία, ως καλλιτέχνης και ως άνθρωπος αποφάσισα να δώσω τέλος, άπαξ και δια παντός, σ' αυτό το τόσο βασανιστικό, για την ανθρωπότητα, ερώτημα, με την πρακτική εφαρμογή μεθόδων λυσσαλέας κρεατοφαγίας, αλλά και με τη σύνθεση της κατάλληλης μουσικής επένδυσης εν είδει ύμνου, ως έμπειρος προπαγανδιστής που είμαι, εκτός των άλλων.

Συστατικά:

Η Θράκα

Τα Κρέατα

Ο Ψήστης

Αποτέλεσμα:

Τα Ψημένα Κρέατα

Κατόπιν, η δράση της χοληστερίνης (γνωστή για τις παραισθησιογόνες συνέπειές της) στον εγκεφαλονωτιαίο μυελό του καλλιτέχνη - ψήστη, τον εξωθεί στο να συνθέσει το πρώτο κομμάτι με τίτλο " Όλο Μ' Αφήνεις Να Τσικνίσω ", που σύμφωνα με τις εκτιμήσεις θα αποτελέσει ένα απ΄τα χιτ του πολυαναμενόμενου καινούριου concept δίσκου του με τίτλο
" Να Φάτε Γιατί Χανόμαστε ".

Το τραγούδι αποτελεί μια πραγματική σπονδή στην όλη διαδικασία του ψησίματος. Εξυμνεί το κάθε κάρβουνο ξεχωριστά ως μια απαστράπτουσα ψηφίδα του ευρύτερου ψηφιδωτού που ονομάζεται θράκα, αποκτά λαογραφικό χαρακτήρα μέσα από τις περιγραφές των συνηθειών του ψήστη και της ομήγυρής του, ενώ αναδεικνύει τη σημαντικότητα και την αξία της χοληστερίνης ως παραισθησιογόνου χημικής ένωσης, συνεισφέροντας έτσι ταυτόχρονα με εμπειρικά στοιχεία στην επιστημονική κοινότητα.

Επειδή όμως τα πολλά λόγια είναι φτώχεια κι εμείς είμαστε καπιταλιστές, ας προχωρήσουμε στο ζουμί της υπόθεσης, που δεν είναι άλλο απ' το τραγούδι αυτό καθ' εαυτό. Σας το παρουσιάζω λοιπόν, ευθύς αμέσως:

http://users.otenet.gr/~akamatos/blog/akamatos_-_Olo_M_afineis_Na_Tsikniso.mp3

Καλή σας όρεξη!

Τι Super Deal και μαλακίες..

2008-01-06T17:47:00.000+02:00

Αυτά είναι τηλεπαιχνίδια..

Μπουγάτσα με κρασί..

2008-01-02T19:58:00.000+02:00

Πετάχτηκα πριν λίγο στην κάβα που είναι απέναντι απ' το σπίτι μου (κακό πράγμα να μένεις κοντά σε κάβα) για να πάρω την καθιερωμένη 5άδα Φίσερ της ημέρας και αντ' αυτού, αποκαλύφθηκε μπροστά στα μάτια μου η προφανής λύση στο Σκοπιανό που έδωσε ένας ταπεινός μακεδόνας οινοπαραγωγός.

Ακόμη να καταλάβετε; Για δείτε καλύτερα:

The Mackedon

Διότι άλλο "The Macedon" κι άλλο "The Mackedon". Έχουμε κι ένα επίπεδο, πως να το κάνουμε δηλαδή..

ΥΓ. Από χρόνια πολλά και καλές χρονιές θα πρέπει να έχετε ήδη χορτάσει, οπότε τα παραλείπω.

All My Little Words..

2007-12-27T07:04:00.000+02:00

Είχα πάρα πολύ καιρό να πάω στο άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας. Τελευταία φορά βρέθηκα εκεί κάπου μέσα στον Ιούλιο του 2005. Η αλήθεια είναι ότι με μελαγχολεί κάθε φορά που πηγαίνω. Ίσως επειδή θυμάμαι τις εκδρομές του σχολείου που μας πήγαιναν μικρούς. Ίσως επειδή συνειδητοποιώ πόσα πράγματα έχουν αλλάξει. Στο ίδιο το άλσος που ήξερα κάποτε. Σε μένα. Σε όλους. Είναι κι αυτή η καταραμένη απώλεια της πολυσυζητημένης παιδικής αθωότητας. Τώρα έχω ακόμα έναν λόγο να μελαγχολώ κάθε φορά που βρίσκομαι εκεί.

Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να διώξω μερικές απ΄ τις αναρίθμητες συσσωρευμένες ψυχοσωματικές μου τοξίνες βρέθηκα εκεί χτες το πρωί για jogging. Παρέα με το τραγουδάκι που άκουγα καρφωμένο στο repeat καθώς έτρεχα, σας χαρίζω (ως συνήθως) και μερικές φωτογραφίες χαμένης παιδικής αθωότητας και όχι μόνο. Όποιος έχει βρεθεί εκεί στο παρελθόν ίσως καταλάβει.

All my Little Words - The Magnetic Fields

You are a splendid butterfly
It is your wings that make you beautiful
And I could make you fly away
But I could never make you stay

You said you were in love with me
Both of us know that that's impossible
And I could make you rue the day
But I could never make you stay

Not for all the tea in China
Not if I could sing like a bird
Not for all North Carolina
Not for all my little words
Not if I could write for you
The sweetest song you ever heard
It doesn't matter what I'll do
Not for all my little words

Now that you've made me want to die
You tell me that you're unboyfriendable
And I could make you pay in pain
But I could never make you stay

Χαρούμενα Χριστούγεννα και Καλές Αγορές ..(The Mall)..

2007-12-25T03:22:00.000+02:00

Γιαλαντζί αντικαπιταλιστές τρομοκράτες του κώλου προσπάθησαν να χτυπήσουν χτες παραμονή Χριστουγέννων το οικονομικοπολιτιστικό κέντρο και δεύτερο (προς το παρόν) σε σημαντικότητα μετά τον Παρθενώνα μνημείο της πρωτεύουσας "The Mall", με απειλητικό τηλεφώνημα για μουσαντένια βόμβα, το οποίο προκάλεσε την εκκένωση του κτιρίου και τη διακοπή των εμπορικών συναλλαγών για περίπου δύο ώρες, πράγμα που σημαίνει διαφυγόντα κέρδη αρκετών δεκάδων χιλιάδων ευρών, με άμεσο αποτέλεσμα έναν αμυδρό κνησμό στο αριστερό αρχίδι του Λάτση. Αφού το έξυσε διερωτώμενος μήπως γι' αυτό ευθύνεται το στενό του μποξεράκι, το εμπορικό κέντρο ξανάνοιξε κι οι συναλλαγές συνεχίστηκαν κανονικότατα χάριν του υγειούς καπιταλισμού και της ευημερίας των πολιτών εν γένει, δωρίζοντάς τους ταυτόχρονα ως ενδιαφέρον χριστουγεννιάτικο quiz το γρίφο της ανεύρεσης του τύπου του χρεωλυσίου των πιστωτικών τους καρτών.

Ακολουθεί σύντομο αλλά ουσιαστικό φωτορεπορτάζ με αποκλειστικές κι ανέκδοτες απ' τα χεράκια μου εικόνες:

Το εκπαραθυρωμένο συγκεντρωμένο πλήθος σε καθιστική διαμαρτυρία για το poorly qualified (βάσει προσόντων) προσωπικό του Hooters

Η πορεία διαμαρτυρίας συνεχίστηκε με ένταση, παλμό και γενικότερου ενδιαφέροντος συνθήματα

Φυσικά, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση συνωστισμού υπάρχουν πάντα κι οι επιτήδειοι

Χαρούμενα Χριστούγεννα και καλές αγορές!

Σταμάτης Γονίδης - Σου Χρειάζεται (απ'την Αραβία με αγάπη)..

2007-12-21T20:49:00.001+02:00

Μετά τη σύντομη περιπλάνηση Του στα δύσβατα, απόκρημνα και βουκολικά μονοπάτια του δημοτικού τραγουδιού, εκεί που το "μαύρο ξύλο" (aka κλαρίνο) συνάντησε τους αυθεντικούς δημώδεις λαρυγγισμούς της στεντόρειας και ντόλμπι σαράουντ φωνής Του, στο δίσκο "Βιώματα", η μουσική διάννοιά Του αποφάσισε να στρέψει την προσοχή της προς ανατολάς.

Έτσι, ο Σταμάτης, με μοναδικά του εφόδια, μια κελεμπιά, μια καμήλα κι ένα φλασκί δεκαπεντάρι ουίσκι, χάθηκε εξερευνώντας τις αμμώδεις υποσαχάριες εκτάσεις, συναναστράφηκε με βεδουίνους και γηγενείς Άραβες, χόρεψε με δερβίσιδες, περπάτησε στα τοπικά λαοπλημμυρισμένα παζάρια της Τύρου και της Δαμασκού, εμβαπτίστηκε στα φημισμένα χαμμάμ της Ιορδανίας και της Συρίας, ενώ ως υψηλός προσκεκλημένος των τοπικών αρχόντων έζησε τις χίλιες και μια νύχτες κοντά στα πιο έμπειρα χαρέμια, εντρυφώντας στους πιο ορίτζιναλ ανατολίτικους ήχους και ρυθμούς. Αφού απομύζησε και αποκρυστάλλωσε τη συσσωρευμένη αυτή γνώση και εμπειρία, παντρεύοντας τη με την προσωπική Του κουλτούρα και στάση ζωής, ήταν πλέον έτοιμος και επομένως αναμενόμενο να μας παρουσιάσει το καινούριο του δισκογραφικό μάστερπις, με τίτλο "Σου χρειάζεται".

Το εξώφυλλο του μάστερπις

Ένας Δημιουργός. 14 τραγούδια. 14 βήματα προς τη μουσική αυτογνωσία. 14 οργασμοί. Οι λέξεις σιγά σιγά χάνουν το νόημά τους. Μοιάζουν φτωχές και ανήμπορες. Νέβερδελές, θα επιχειρηθεί μια όσο το δυνατόν καλύτερη προσέγγιση και ανάλυση του πονήματος Του, σονγκ μπάι σονγκ.

1. Στην Εντατική

Το ήδυσμα του πιανιστικού πρελούδιου φαντάζει βάλσαμο μπροστά στο ψυχικό οίδημα του Καλλιτέχνη. Πονάει παντού. Λόγια απλά, κατανοητά και σταράτα. Ένας άντρας κατάκοιτος στο κρεβάτι του πόνου, καταγγέλει τη γυναίκα και το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Σίγουρα ένα απ' τα χιτ του δίσκου.

Στιχουργικό χάι-λάιτ: "Πονάω παντού.."

2. Σου χρειάζεται

Μοναξιά. Χειμώνας. Πιθανότητα χιονόπτωσης. Στίχοι πλημμυρισμένοι από λαϊκό σέρτικο πόνο. Το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, επιβεβαιώνει τη σοφή ρήση του Δημιουργού: "Όσο πιο πολύ με πληγώνουν οι γυναίκες, τόσο πιο διάσημο με κάνουν" χαρίζοντάς μας ένα ακόμη αριστούργημα στο οποίο καταδεικνύεται ο ενδεδειγμένος τρόπος τιμωρίας μιας αχάριστης κι αλήτισσας.

Βορειοελλαδίτικο στιχουργικό χάι-λάιτ: "Σε χρειάζεται ένας άντρας να μη νοιάζεται"

3. Γύρισε ξανά

Μια ανατολικογενής μουσική πανδαισία κρουστών, εγχόρδων και λοιπών κέρφουλι τσόουζεν οργάνων, ντύνει το έκδηλο παράπονο του Καλλιτέχνη για κάποιο πρόσφατο χωρισμό Του. Δεν ωφελεί. Πατήστε pause στο στερεοφωνικό σας. Ο φυσικός βιότοπος αυτού του τραγουδιού είναι η πίστα και μόνο αυτή.

Ανορεκτικό στιχουργικό χάι-λάιτ: "Δεν έχω όρεξη να φάω"

4. Περασμένα μεσάνυχτα

Καζαντζιδική ερμηνεία. Νικολοπουλική ενορχήστρωση. Ως άλλο prequel του "Δυόμιση κι εγώ περιμένω" (λόγω τίτλου), ο Καλλιτέχνης αναρωτιέται γιατί άραγε αυτές οι ώρες συνέχεια να Τον πληγώνουν.

Στιχουργικό χάι-λάιτ: "Που να είσαι τώρααααααααα...."

5. Θα ΄σαι καταδικασμένη

Οι καρέκλες χάνουν το λόγο ύπαρξής τους. Τα τραπέζια αποκτούν έναν καινούριο. Απαραίτητα αξεσουάρ: τραπέζι ανθεκτικής κατασκευής, καλλίγραμη αιθέρια ύπαρξη, ελάχιστο ύφασμα πάνω της, 12 πόντους τακούνι, 15 ετών ουίσκι. Optional, ανταλλαγή εκατέρωθεν παραπονιάρικων βλεμμάτων. Ένα γνήσιο τσιφτετέλι. Άλλο ένα διαμάντι του δίσκου.

Στιχουργικό χάι-λάιτ: "...γίναν οι εγωισμοί σου η αυτοκαταστροφή σου"

6. Θα με βρεις μπροστά σου

Οι αγχώδεις πιανοβιολιστικές ανησυχίες του Καλλιτέχνη, ντύνουν εξαίσια το στιχουργικό επιστέγασμα ενός εκτεταμένου ψυχολογικού φαλιμέντου. Η ευχή και κατάρα "θα με βρεις μπροστά σου", αντηχεί στ' αυτία της σαν τη σειρήνα του πολέμου.

Στιχουργικό χάι-λάιτ: "...μη με υποτιμήσεις, θα με βρεις μπροστά σου"

7. Τα 'χασες όλα

Το επιφώνημα "Αααααχ" σε όλους τους τόνους και σε κάθε οκτάβα. Ζεϊμπέκικο για λίγους και για λύκους...

Στιχουργικό χάι-λάιτ: "Γι' αυτό θα ζεις μία ζωή μέσα στο ψέμα"

8. Έλα για μια νύχτα

Ακόμα κι ο τελευταίος και καταϊδρωμένος οπαδός του Stamatis θα έχει κάπου βαθυά στη γαλαρία του ασυνείδητού του μια καταπιεσμένη ανάμνηση του παρελθόντος του, που από καιρό σε καιρό του κατακρεουργεί το είναι. Ο Τρισυπόστατος, υπό τους αμιγώς δερβίσικους ήχους που συνέλλεξε από το τελευταίο ταξίδι Του στα πολυσύχναστα παζάρια της ανατολής, έρχεται να ξεθάψει και να ζωντανέψει αυτή την υπολανθάνουσα ανάμνηση, εξωθώντας τον ακροατή σε ψυχολογικό χαρακίρι.

Στιχουργικό χάι-λάιτ: "Έλα για μια νύχτα μόνο, πόσο ν' αντέξει η καρδιά μου στον πόνο"

Φωτογραφικό χάι-λάιτ:

Χαρακτηριστική φωτογραφία από το booklet του δίσκου

9. Να 'ρθεις ξανά

Η περιπλάνηση του Stamatis στα καυτά ανατολίτικα μονοπάτια συνεχίζεται. Τραγούδι κινούμενη άμμος. Σε ρουφάει.

Θεριακλίδικο στιχουργικό χάι-λάιτ: "Όσο κρατάει ένα τσιγάρο αναμμένο, τόσο θ' αντέξω ακόμα να σε περιμένω"

10. Άραγε ξέρεις

Υπάρχεις. Υπάρχω. Υπαρξιακές ανησυχίες και βραδινές αναζητήσεις του Καλλιτέχνη κάτω απ' το σπίτι της παλιάς του αγαπημένης σε μια εκτεταμένη εξερεύνηση των ορίων του εγωισμού Του. Ένα προσωπικό best of του δίσκου για τον υπογράφοντα.

Στιχουργικό χάι-λάιτ: "..πως αναπνέω και υπάρχω γιατί υπάρχεις"

11. Άλλαξα

Μετά το μικρό υπαρξιακό ρομαντικό διάλειμμα του προηγούμενου χιτ, ο Stamatis επιστρέφει σαν μανιασμένος μουτζαχεντίν του έρωτα, γαζώνοντας με τις αραβικές νότες Του κάθε ψύγμα γυναικείας ανυπακοής και απρέπειας. Προς γυναίκες: υποταχτείτε και λικνιστείτε..

Στιχουργικό χάι-λάιτ: "Αυτά που ήξερες να τα ξεχάσεις, γιατί στ' ορκίζομαι πως θα με χάσεις"

Φωτογραφικό χάι-λάιτ:

Ο μουτζαχεντίν του έρωτα

12. Θα περάσει κι αυτό

Μετά το μουσικό μένος του προηγούμενου χιτ, η Μεγαλειότητα Του επιστρέφτει με απαλές αγαπησιάρικες γούτσου-γούτσου αισιόδοξες νότες. Το ποτήρι, σύμφωνα με τα διδάγματά Του, όχι μόνο δεν πρέπει να το βλέπουμε μισοάδειο, ούτε καν μισογεμάτο, αλλά διπλάσιο απ' ό,τι χρειάζεται.

Στιχουργικό χάι-λάιτ: "Θα περάσει κι αυτό μέσα σ' ένα λεπτό και ξανά θα σου πω σ' αγαπώ"

13. Δε θα είμαι εδώ

Μια κλασσική σύνθεση από τον Stamatis, υπογεγραμμένη με τη γνώριμη συνταγή Του. Ακόμα κι ένας κουφός θα καταλάβαινε πως πρόκειται για δική Του σύνθεση. Ενδεδειγμένο για αρχάριους στη "γονιδιακή θεραπεία".

Στιχουργικό χάι-λάιτ: "Κι όλο περιμένω να γυρίσεις, μόνο εσύ μπορείς να μ' αναστήσεις"

14. Αντίο

Ένα κύκνειο ροκ ξέσπασμα, από έναν Καλλιτέχνη που δείχνει έμπρακτα ότι κατέχει όλα τα είδη της μουσικής πολυσυλλεκτικότητας, φέρνοντας επανάσταση και αναταραχή στο ελληνικό και όχι μόνο, λαϊκό πεντάγραμμο, δημιουργώντας πίσω Του ένα κίνημα με πιστούς ακολούθους.

Στιχουργικό χάι-λάιτ: "Μη μου ζητάς να κάνω πίσω"

Φωτογραφικό χάι-λάιτ:

Ο Καλλιτέχνης-Επαναστάτης

50 και κάτι, λεπτά, ενός μουσικού καταρράκτη συναισθημάτων και αποσταγμένων εμπειριών, συνθέτουν και την καλύτερη ηχητική επένδυση για την απόλαυση της επίγευσης ενός επίσης αποσταγμένου καλού χουισκιού. Με τις υγείες μας (σας)..

Αίσωπος: Λαγός strikes back (ΣΗΜΜΥ edition)

2007-12-11T18:03:00.000+02:00

Το μύθο του Αισώπου που μιλά για το λαγό και τη χελώνα προφανώς όλοι θα τον γνωρίζετε. Ο υπερόπτης λαγός σε έναν αγώνα δρόμου εναντίον της χελώνας, στο οποίο οι bookies της ζούγκλας έδιναν αποδόσεις παρόμοιες με το Ρεάλ Μαδρίτης - Αναγέννηση Καρδίτσας, κατάφερε να χάσει, κερδίζοντας μόνο την περιφρόνηση και τα πικρόχολα σχόλια αυτών που τον εμπιστεύτηκαν στο φτωχό 1,20.

Ο λαγός από τότε παρέμενε ντροπιασμένος στη σκιά αυτού του επαίσχυντου αποτελέσματος, ενώ ταυτόχρονα γυμναζόταν συστηματικά, εκπαιδευόταν στα όπλα και τις πολεμικές τέχνες, περιμένοντας καρτερικά την ευκαιρία να ξεπλύνει το όνομα και να διασώσει την περιπεσούσα τιμή και αξιοπρέπειά του, ωσάν άλλος Αριστόδημος στη μάχη των Πλαταιών.

Τω όντι, η ευκαιρία που χρόνια περίμενε, άργησε, αλλά τελικά ήρθε, απέναντι στον υπερόπτη, αυτή τη φορά, σαφώς ογκωδέστερό και φαινομενικά πιο ρωμαλέο, Λύκο. Ο μύθος αυτός του Αισώπου (του Λαγού και του Λύκου, δηλαδή), σε αντίθεση με τους περισσότερους άλλους μύθους του που μεταδόθηκαν από στόμα σε στόμα στο πέρασμα των αιώνων, διασώζεται μέχρι και σήμερα σε τοιχογραφική αναπαράσταση σε κτήριο γνωστής σχολής μηχανικών στην περιοχή των Αθηνών, πλησίον του όρους του Υμηττού (παραφθορά από το Σημμυτός)

Για του λόγου το αληθές παραθέτω αδιάψευστα φωτοντοκουμέντα:

Η διασωθείσα τοιχογραφία (Κλικ για μεγέθυνση)

Θα επιχειρήσουμε τώρα μια τεχνική ανάλυση των παραμέτρων εκείνων που οδήγησαν στην τελική επικράτηση του Λαγού, έναντι του Λύκου, μέσω εποπτικών υποσημειώσεων στην παραπάνω τοιχογραφία. Δώστε βάση:

Η τεχνική ανάλυση (Κλικ για μεγέθυνση)

Ύστερα απ' όλα αυτά, δε θα μπορούσαμε παρά να καταλήξουμε στο πασιφανές επιμύθιο που διατρανώνεται στην παρακάτω φωτογραφία:

Το επιμύθιο (Μην τα ξαναλέμε)

Ελπίζω ήδη να αισθάνεστε σοφότεροι..

Το πιο γαμηστερό φαγητό..

2007-11-28T16:06:00.000+02:00

Fuck-ές

O Ύμνος των ΗΜΜΥ..

2007-11-21T07:14:00.000+02:00

Με μεγάλη χαρά και υπερηφάνεια, σε πρώτη παγκόσμια μπλογκική εκτέλεση, έχω την τιμή να σας παρουσιάσω τον ολοκαίνουριο "Ύμνο των ΗΜΜΥ". Πρόκειται για έναν ύμνο που με γνήσιες λαϊκές σέρτικες πινελιές-πενιές, αποπνέει και αποτυπώνει πενταγραμμιακώς, τον αβάσταχτο πόνο του αλλοτριωμένου από τα καθημερινά προβλήματα, μέσου φοιτητή ΗΜΜΥ.

Απ' τον 'Υμνο, μαθαίνουμε πολλά πράγματα για τις καθημερινές συνήθειες και αγωνίες του, ενώ ταυτόχρονα βεβαιωνόμαστε για κάτι που από καιρό υποψιαζόμασταν, αλλά αρνούμασταν να το παραδεχτούμε. Δηλαδή πως, το pc είναι η προέκταση του πέους του ΗΜΜΥ.

Χωρίς περισσότερα λόγια και περικοπές μπορείτε να τον απολαύσετε εδώ! Δυναμώστε τα ηχεία και καλή σας ακρόαση!

Υ.Γ.1. Προσωπικά έχω μια μικρή επιφύλαξη για το αν το πραγματικό νούμερο είναι μόνο 14.
Υ.Γ.2. Αναζητείται ο φοιτητής Βασίλης για να λάβει μέρος σε εκπαιδευτική νυχτίδα στο άρτια στελεχωμένο νυχτερινό φροντιστήριο με την κωδική ονομασία "Rasputin".

Domino's! H pizza σας προωθείται..

2007-11-18T22:43:00.000+02:00

Λοιπόν μετά το κατάπτυστο περιστατικό που είχα παριγράψει παλαιότερα εδώ σχετικά με τη Domino's Pizza, υπέπεσε μόλις σήμερα στην αντίληψή μου άλλο ένα σκανδαλώδες ατόπημα της εν λόγω γνωστής αλυσίδας. Όπως ίσως να γνωρίζετε αρκετοί από σας, το site τους διαθέτει τη δυνατότητα online παραγγελίας.

Η online παραγγελία, έχει συνήθως αρκετά πλεονεκτήματα. Πρώτον, έχει μια στάνταρ έκπτωση της τάξης του 30% ανάλογως και με τη μέρα και ώρα που παραγγέλνεις και δεύτερον σε απαλλάσει απ' τη διαδικασία του να πρέπει να σηκωθείς απ' το pc και να τηλεφωνήσεις, για να σου απαντήσει ο υπέρ του δέοντος προσποιητά ευγενικός τηλεφωνητής που σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν έχεις πάρει σε πιτσαρία, αλλά σε 090 gay-line. Την περίπτωση που δεν είναι τηλεφωνητής αλλά τηλεφωνήτρια, θα την αναλύσω σε άλλο post, γιατί δεν είναι τώρα αυτό το θέμα μου και θα ξεφύγω αρκετά.

Για να έρθω όμως λοιπόν στο θέμα, όπως διαπίστωσα και στην πράξη, αλλά και σε ερώτηση που τους απηύθυνα τηλεφωνικώς και επί συγκεκριμένω, δε γίνεται να κάνεις login στο σύστημά τους και κατά συνέπεια, να επικυρώσεις online την παραγγελία σου, αν δε διαθέτεις για browser τον Internet Explorer (και μόνο). Και ερωτώ: Που είναι η Κοινότητα Ελεύθερου Λογισμικού Ε.Μ.Π; Που είναι το Hellug; Που είναι ο απανταχού μίζερος λινουξάς που θέλει να γλυττώσει το 30% της έκπτωσης και πρέπει να τρέχει wine για να παραγγείλει τρία γαμωσκορδόψωμα;

Απαιτώ και περιμένω να δω μια άμεση και συλλογική συσπείρωση των ανωτέρω σχετικών φορέων εκπροσώπησης, ενός μέρους τουλάχιστον, του ελληνικού linux, καθώς επίσης και την ενστικτώδη αντίδραση - απάντηση τους σ' αυτόν τον τόσο εγκάθετο κοινωνικό τους αποκλεισμό. Πιστεύω πως ένα redirect του dominos.gr στο pizzahut.gr για αρχή είναι αρκετό. Και μην ακούσω για τίποτα politically correct αποστολές e-mail διαμαρτυρίας. Η απάντηση πρέπει να είναι ηχηρή και το μήνυμα σαφές. Αναμένουμε τις εξελίξεις. Το λόγο τώρα έχουν οι λινουξάδες..

Τα χάπια μου..

2007-11-18T20:30:00.000+02:00

7 χρόνια φαγούρα..

2007-11-12T21:11:00.001+02:00

Όπως λένε κι οι κινέζοι ηλεκτρολόγοι: ένα βίντεο αξίζει όσο 1024 λέξεις.. Πόσο μάλλον δύο..

Καταζητείται, καταζητείται..

2007-10-28T19:24:00.000+02:00

" Καταζητείται, καταζητείται
δεν είναι σπίτι που να τον βρω; "

..λέει η Νατάσσα Θεοδωρίδου, με δυό στίχους βγαλμένους απ' τη ζωή, για τον αναίσχυντο, ψυχικά διαταραγμένο, φοιτητή (κατ' ευφημισμό), που σπουδάζει στο ΕΜΠ, που κατ' επανάληψη προέβαινε σε βασανισμό αστακών (και λοιπών οστρακόδερμων), σύμφωνα με φωτογραφίες-ντοκουμέντα που είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας κι έκαναν αμέσως το γύρο του τετραγώνου (και βάλε)..

Ακολουθούν οι φωτογραφίες της φρίκης και της ντροπής. Παρακαλούμε όσοι έχετε μικρά παιδιά να τα απομακρύνετε μπροστά απ' την οθόνη του υπολογιστή, καθώς η σκληρότητα των εικόνων μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημιές στις αθώες παιδικές ψυχές τους. Εναλλακτικά, μπορείτε να τα βάλετε να παίξουν στο Playstation λίγο Tekken, που είναι εγκεκριμένο κι από 29 παιδοψυχολόγους. Αυτοί ξέρουν!

Ντοκουμέντο Νο.1

Με δήθεν συμπονετικό βλέμμα, το ανθρωπόμορφο αυτό κτήνος, κρατά στα χέρια του το διαμελισμένο κουφάρι του άτυχου οστρακόδερμου. Πλήρης υποκρισία!

Ντοκουμέντο Νο.2

Το γουρούνι αρχίζει να δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο. Χωρίς κανένα ίχνος ντροπής, ασελγεί με τα βρωμόχερά του, πάνω στη μαρτυρική σορό του νεαρού αστακού. Αηδία!

Ντοκουμέντο Νο.3

Ο υπάνθρωπος ξεπερνάει τα όρια του θράσους και με πρωτοφανή αγριότητα δαγκάνει το άψυχο κρανίο του μακαριστού αυτού πλάσματος. O tempora o mores!

Ντοκουμέντο Νο.4

Η θηριωδία δεν έχει τέλος. Με άκρως ιδεχθή και προκλητικό τρόπο, το εν λόγω απόβρασμα συνεχίζει τη βαρβαρότητα, κατατρώγοντας κτηνωδώς και λοιπά μέρη του σώματος του αθώου ζώου. Αίσχος!

Ντοκουμέντο Νο.5

Με εμφατικό τρόπο, σ' αυτή την τελευταία φωτογραφία-ντοκουμέντο αποτυπώνεται το σημείο αποκτήνωσης του συγκεκριμένου απογόνου του Ντε Σαντ. Ύστερα απ' όλο το χαιρέκακο μακελειό που προκάλεσε, το μόνο που έχει να κάνει, είναι να βγάλει κοροϊδευτικά τη γλώσσα του. Θαυμάστε!

Το akamatos.blogspot.com καταζητεί το εν λόγω απροκάλυπτα, κοιλιόδουλο, σεσσημασμένο, ανθρωπόμορφο κτήνος, που τελευταία απ' ό,τι πληροφορούμαστε, έχει αυξήσει τις εξορμήσεις του και σε κοσμικές χασαποταβέρνες, τραμπουκίζοντας και τρομοκρατώντας λοιπές συνομοταξίες του ζωικού βασιλείου. Να ξέρει ότι τον ψάχνουμε για να τον σκοτώσουμε. Όποιος μπορεί να ρουφιανέψει κάποια παραπάνω στοιχεία του, που θα μας βοηθήσουν στην παραδειγματική τιμωρία του, δια διοβελισμού, στην κεντρική πλατεία της Νέας Φιλαδέλφειας, να επικοινωνήσει με το blog και θα τον κεράσουμε μισό κιλό παϊδάκια σε μαγαζί της επιλογής του. Ευχαριστούμε και καλή σας όρεξη..

Και ένα μήνυμα προς την οικογένεια και τους φίλους του:

Ταΐστε τον λαχανικά! Δυναμώνουν και δεν παχαίνουν!

Υ.Γ. Σκέτη πρέζα..

It ain't me, babe..

2007-10-22T22:04:00.000+03:00

Go 'way from my window,
Leave at your own chosen speed.
I'm not the one you want, babe,
I'm not the one you need.
You say you're lookin' for someone
Never weak but always strong,
To protect you an' defend you
Whether you are right or wrong,
Someone to open each and every door,
But it ain't me, babe,
No, no, no, it ain't me, babe,
It ain't me you're lookin' for, babe.

Go lightly from the ledge, babe,
Go lightly on the ground.
I'm not the one you want, babe,
I will only let you down.
You say you're lookin' for someone
Who will promise never to part,
Someone to close his eyes for you,
Someone to close his heart,
Someone who will die for you an' more,
But it ain't me, babe,
No, no, no, it ain't me, babe,
It ain't me you're lookin' for, babe.

Go melt back into the night, babe,
Everything inside is made of stone.
There's nothing in here moving
An' anyway I'm not alone.
You say you're looking for someone
Who'll pick you up each time you fall,
To gather flowers constantly
An' to come each time you call,
A lover for your life an' nothing more,
But it ain't me, babe,
No, no, no, it ain't me, babe,
It ain't me you're lookin' for, babe.

Χωρίς σχόλια..

Υ.Γ. Κάπου στο σταθερό μου pc έχω μια δική μου ηχογράφηση αυτού του τραγουδιού. Όταν το συνδέσω, (είναι ακόμα πακεταρισμένο στο πατάρι, λόγω ανακαίνισης) ίσως το προσθέσω για να το κατεβάσετε να το 'χετε. Για να βγάλετε κι εσείς κανά φράγκο ως συλλέκτες όταν γίνω διάσημος, όχι τίποτε άλλο..

Gonidis Remastered

2007-10-19T01:45:00.000+03:00

Ο πιο cult δίσκος της χρονιάς κατεύθασε, σχεδόν 20 χρόνια μετά την αρχική του κυκλοφορία. Η remastered έκδοση του "Esy Pou Diloneis Gynaika Mou" είναι πλέον γεγονός και εκατομμύρια φανατικοί του είδους, αναμένεται να σχηματίσουν αύριο ουρές στα κεντρικά δισκοπωλεία της Αθήνας για να τον αποκτήσουν, αψηφώντας τις ψηφιακές ευκολίες της πειρατείας και του mp3. Εξ άλλου, η κατοχή αυθεντικού αντιτύπου, πέραν του φετιχιστικού must, αποτελεί μια έμπρακτη δήλωση κύρους για τη δισκοθήκη κάθε ευυπόληπτου συλλέκτη.

Το εξώφυλλο της remastered έκδοσης

Το tracklist της μνημειώδους αυτής επανέκδοσης, διατηρεί την απαράμιλλη στιβαρότητα της ρηξικέλευθης πρώτης έκδοσης του 1988 και διαμορφώνεται ως εξής:

Οι φίλοι δεν φιλιούνται στα χείλη (Friends do not frenchkiss)
Να 'χε τηλέφωνο ο Θεός (May God had a phone number)
Δυστυχισμένος και ερωτευμένος (Miserable and in love)
Το τσιγάρο το στριμμένο (The rolled cigarette)
Ήμαρτον Θεέ μου αμάρτησα (Oh my God Ι've sinned)
Ίσως να έφταιξα (Maybe I was the one to blame)
Εσύ που δηλώνεις γυναίκα μου (You, that you declare that you are my wife)
Παρακολουθείσαι (You are under surveillance)
Η αγάπη δεν μοιράζεται στα τρία (Love cannot be divided by 3)
Συμβιβάζομαι (Ι compromise)
Μεθυσμένος και ξενύχτης (Drunk and overnighted)
Καψούρης μια ζωή (Loveburnt throughout life)

Αμέσως μετά τη δημόσια παρουσίαση του δίσκου, που έλαβε χώρα σε γνωστό ξενοδοχείο των Αθηνών, παρουσία του Τύπου και υψηλών προσωπικοτήτων του χώρου, ακολούθησε γεύμα περισυλλογής και χαλάρωσης σε παρακείμενο γνωστό κοσμικό εστιατόριο, σε κλειστό κύκλο μεταξύ των συντελεστών του δίσκου. Κατ' αποκλειστικότητα, και κατόπιν άγριου ξυλοδαρμού, ο εντεταλμένος paparazzi κατάφερε να περισώσει την ακόλουθη φωτογραφία.

Χαρακτηριστική στιγμή γαστριμαργικής χαλάρωσης του καλλιτέχνη παρέα με τον μούνατζέρ του

Η τιμή του δίσκου (παρά τη μουσικά ογκολιθική του αξία) αναμένεται να κινηθεί σε σχετικά χαμηλά, βάσει των ΦιΠιΑπληθωριστικών τάσεων, επίπεδα. Μια πρώτη εκτίμηση απ' τους ειδικούς, αναφέρει πως στα κεντρικά δισκοπωλεία θα πωλείται περίπου προς 2,28 ευρωτικές απογοητεύσεις. Καλές αγορές!

I' m back..

2007-10-18T20:25:00.000+03:00

-Φτου! Ξεχάστηκα..

Σας έλειψα και δε σας αδικώ. Το κενό ήτο μεγάλο. Αλλά μετά από ένα δίμηνο περιπλάνησης, πρώτα στο Αιγαίο πέλαγος (Νάξος, Μυτιλήνη), μετά στο Ιόνιο πέλαγος (Κεφαλονιά) και στη συνέχεια στο πέλαγος της καθημερινότητας όπου και κυριολεκτικά ξεχάστηκα, βρήκα κι εγώ σιγά σιγά το δρόμο της επιστροφής προς τη στεριά της μπλογκικής (και όχι μόνο) πραγματικότητας.

Για την ώρα, θα δώσω απλώς ένα μικρό και ταπεινό "παρών" (αν και το "ταπεινό" δε συνάδει με την εν γένει μεγαλοπρέπειά μου, αλλά ακούγεται καλύτερα), με την υπόσχεση από δω και πέρα να ξαναρχίσω να μοιράζομαι πιο τακτικά τις (πολλές) μαλακίες που απασχολούν κατά καιρούς τους υπερδραστήριους εγκεφαλικούς μου νευρώνες, για τη δική σας (ελπίζω) τέρψη και τη δική μου ψυχική υγεία, e-ξεκαύλωμα (πολύ μ' αρέσει όταν δραματοποιώ τα πράματα, χλα χλα χλα).

Υ.Γ.1. Σας αφήνω για την ώρα με μια μικρή υπόσχεση. Είναι στα σκαριά post-βόμβα βαρυσήμαντης εικαστικής υπόστασης, που πιθανότατα θα δημοσιευθεί εντός των προσεχών ωρών, οπότε stay tunned.

Υ.Γ.2. Είχα σκεφτεί μόλις γύρισα από τις διακοπές να κάνω ένα φωτο-ποστ αφιέρωμα με φωτογραφικό υλικό που θα περιλαμβάνει dedicated pics που τράβηξα, σε διάφορους φίλους, απλούς γνωστούς, συνφοιτητές, ιντερνετικές γνωστές και μη εξαιρετέες περσόνες του shmmy.ntua.gr κλπ. Ο καιρός πέρασε, η ιδέα ατόνησε. Είμαι βέβαια του "ποτέ δεν είναι αργά". Άρα ίδομεν.

Κι όμως χωράνε..

2007-08-09T19:42:00.001+03:00

Μια φώτο όλο υποννοούμενα..

Έτσι.. Βεντούζα βεντούζα..

2007-08-05T18:03:00.001+03:00

ΟΚ.. Το παραδέχομαι.. Οπλισμένος με τόσο υλικοτεχνικό εξοπλισμό δεν άντεξα.. Έκανα μια μίνι ανταπόκριση από την πρώτη μου στάση στο νησί.. Ίσως τελικά επακολουθήσουν κι άλλες.. Αναλόγως τα κέφια και το χρόνο για σκότωμα-κάψιμο.. Προς το παρόν πάω 17 βήματα μακριά απ' το πολυαγαπημένο μου πληκτρολόγιο.. Δηλαδή για μια αμιγώς δροσιστική βουτία..

Κλειστό λόγω διακοπών..

2007-08-05T00:05:00.000+03:00

Αυτό μόνο.. Τέλος..

Α, και χρόνια μου πολλά..

Προετοιμασίες Διακοπών

2007-08-03T13:07:00.000+03:00

Και η ιστορία αποδεικνύει για μια ακόμη φορά πως έχει την τάση να επαναλαμβάνει τον εαυτό της. Χαρακτηριστικά τα παρακάτω στιγμιότυπα από τις πυρετώδεις προετοιμασίες εν όψει των καθιερωμένων πλέον θερινών διακοπών μου στη Νάξο (εν αρχήν). Διακρίνονται οι στοιχειώδεις προμήθειες των τριών πρώτων ημερών...

20.07.2005

01.08.2007

Quiz: Βρείτε τις 10 διαφορές και κερδίστε το βάρος σας σε μπύρες. (Εγώ προς το παρόν πάντως κερδίζω τις μπύρες μου σε βάρος)..

Ασφαλ-e-τες

2007-07-26T00:44:00.000+03:00

Πέτυχα μια ειδησούλα πριν λίγο στο (περί επικαιρότητας) κοσμοπολίτικο βερσιόν του contra.gr η οποία μου προκάλεσε ανάμεικτα συναισθήματα. Διαβάζουμε λοιπόν παρακάτω:

Την πρόθεση της να αυτοκτονήσει είχε δημοσιοποιήσει στο Διαδίκτυο μία 11χρονη Ελληνίδα, ωστόσο αυτό απετράπη μετά την έγκαιρη επέμβαση της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ασφάλειας Αττικής.
Οι αστυνομικοί εντόπισαν μηνύματα που έστελνε η ανήλικη σε χρήστες του Internet, με τα οποία τους ενημέρωνε για τις προθέσεις της να αυτοκτονήσει.
Οι αστυνομικοί εντόπισαν ψηφιακά τα ηλεκτρονικά ίχνη του κοριτσιού και ενημέρωσαν τους γονείς του, οι οποίοι είπαν ότι δεν είχαν αντιληφθεί την κακή ψυχολογική κατάσταση του παιδιού.
Η 11χρονη παρακολουθείται από ψυχίατρο, ενώ στους γονείς έγιναν σχετικές συστάσεις.

Και λέω λοιπόν εγώ, ωραία και καλά όλα αυτά, σώθηκε το κοριτσάκι (που κανείς δε μπορεί να προδικάσει ότι όντως θα αυτοκτονούσε βέβαια, δεχόμαστε ωστόσο ότι χρειαζόταν βοήθεια). Πάμε παρακάτω όμως. Τι διάολο γίνεται ρε γαμώτο; Ούτε σάιμπερ σεξ με την ησυχία μας δε μπορούμε να κάνουμε πια; Πως σκατά δηλαδή παρακολουθούσαν τα μηνύματα και με τι κριτήρια επέλλεξαν να παρακολουθουν ένα 11χρονο; Ήταν τυχαίο ή τελικά παρακολουθούνται τα πάντα; Και είναι δυνατό να παρακολουθούνται τα πάντα; Θα μου πείτε, καλά ρε akamate, τώρα το έμαθες ότι μας παρακολουθούνε από παντού; Όχι, δε το έμαθα τώρα. Απλά το συγκεκριμένο μου φάνηκε κάπως κουλό. Δεν ξέρω, προσωπικά τουλάχιστον, αν κι απ' όλη την ιστορία φαινομενικά βγήκε και κάτι καλό, θέλω να πιστεύω πως η όλη "εξιχνίαση" ήταν τυχαίο περιστατικό..

ΥΓ. Μη μου μιλάτε πρόστυχα στο msn από 'δω και πέρα!

Δε μας χέζεις ρε Γκαγκάριν..

2007-07-12T02:57:00.000+03:00

Στο Διάστημα, το κόστος μιας τουαλέτας είναι πραγματικά αστρονομικό. Η NASA συμφώνησε να πληρώσει στη Ρωσία 19 εκατ. δολάρια για τη νέα τουαλέτα που θα εγκατασταθεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS).

Η ειδική τουαλέτα που λειτουργεί σήμερα στο ρωσικό τμήμα του τροχιακού συγκροτήματος δεν θα αρκεί μετά το 2009, όταν το μόνιμο πλήρωμα του σταθμού αυξηθεί από τα τρία στα έξι άτομα. Το νέο σύστημα θα εγκατασταθεί το 2008 στο αμερικανικό τμήμα του ISS.

Το κόστος ακούγεται υπερβολικά υψηλό, ωστόσο η NASΑ θα χρειαζόταν ακόμα μεγαλύτερα ποσά αν προτιμούσε να αναπτύξει το σύστημα μόνη της. «Είναι σαν να χτίζεις ένα δημοτικό ιατρικό κέντρο στη Γη», δήλωσε η εκπρόσωπος της NASA Λινέτ Μάντισον, σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει το κονδύλι.

Η διαστημική τουαλέτα θα θυμίζει τις τουαλέτες στη Γη, θα είναι όμως εφοδιασμένη με λουριά για τα πόδια και μπάρες που συγκρατούν τους γλουτούς, ώστε οι αστροναύτες να μην φεύγουν από το ειδικό κάθισμα. Τα απόβλητα απορροφώνται στη λεκάνη με αντλία.

Για την ούρηση, κάθε αστροναύτης θα χρησιμοποιεί τη δική του ατομική χοάνη, την οποία θα συνδέει με τον σωλήνα που οδηγεί στην κεντρική δεξαμενή.

Σε αντίθεση με το υπάρχον σύστημα, η νέα τουαλέτα θα διοχετεύει τα ούρα σε σύστημα ανακύκλωσης που παράγει πόσιμο νερό. Σήμερα, οι αστροναύτες συγκεντρώνουν τα ούρα σε ένα ρωσικό σκάφος φορτίου που αποσυνδέεται από τον σταθμό και καίγεται στη γήινη ατμόσφαιρα.

Το σύστημα των 19 εκατ. δολαρίων αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου συμβολαίου 46 εκατ. δολαρίων που υπέγραψε η NASA με τη ρωσική αεροδιαστημική βιομηχανία RSC Energia. H συμφωνία περιλαμβάνει ακόμα την ανάπτυξη νέου λογισμικού για την απογραφή των υλικών του σταθμού, μια αεραντλία, καθώς και ένα υποσύστημα που επιτρέπει στον σταθμό να υποδέχεται τα αμερικανικά διαστημικά λεωφορεία.

Πηγή: Μου το 'πε ο Λαμπράκης

19 εκατ. δολλάρια για μια τουαλέτα; Ε, για όνομα της Παναγίας..

Μελετώντας ενδελεχώς το παραπάνω άρθρο καταλήγουμε σε πολύ χρήσιμα για την ανθρωπότητα συμπεράσματα. Εκτός από την υπερεκτιμημένη αξία του "χέζε ψηλά κι αγνάντευε", τα σαδομαζώ-BDSM και piss-fetish βίτσια των αστροναυτών που δένονται με λουριά ενώ χέζουν (το δήθεν επιχείρημα της έλλειψης βαρύτητας προσωπικά δε με πείθει) και ανακυκλώνουν και πίνουν τα ούρα τους (απορώ τι σκατά ψυχοτεχνικά τεστ έχουν περάσει), διαπιστώνουμε το σύγχρονο επαναπροσδιορισμό του ψυχρού πολέμου.

Παρατηρούμε την έκδηλη επίδειξη δύναμης και πλούτου της Αμερικής που προσπαθεί τεχνιέντως να προβάλλει προς τα έξω το τάχα υπολανθάνον μήνυμα πως "..εμείς τους Ρώσους τους έχουμε κυριολεκτικά χεσμένους.. τους πετάμε ένα ξεροκόμματο (τα 19 εκατ. δολλάρια) για να μας σκουπίζουν τον κώλο και να μαζεύουν τα σκατά μας και να τα κάνουν μπάρμπεκιου στη γήινη ατμόσφαιρα"..

Και θα σταθώ λίγο σ' αυτό το τελευταίο.. Γιατί αρκετά μας τα έχουν ζαλίσει στο πρόσφατο παρελθόν με τις τάχα "βροχές μετεωριτών". Είναι ηλίου φαεινότερο πως πρόκειται για άλλο ένα καλοστημένο καπιταλιστικό αμερικάνικο marketing trick για να πουλάνε περισσότερα τηλεσκόπια, μπλουζάκια κι ένα σωρό άλλα αμερικανοσκατολοΐδια την ημέρα που "θα πέσει σήμερα και μετά από 138 χρόνια η ορατή βροχή μεωριτών" κι έχει διοργανωθεί ειδική νυχτίδα από τους βοσκούς στο Κονέκτικατ και όχι μόνο, που περήφανοι θα παρατηρήσουν το once in a lifetime φαινόμενο στην εξοχή δίπλα σε φυτείες καλαμποκιού, ενώ κάποιοι άλλοι θα βρουν ευκαιρία να ρομαντζάρουν σε παρακείμενο cabrio αχυρώνα. Έτσι, για να μαθαίνετε και μερικές αλήθειες απ' αυτό το blog να μη φεύγετε έτσι και να μην αισθάνεται μοναξιά κι ο Λιακόπουλος..

- Τα 'μαθες Θανάση; Οι Ρώσοι φτιάξαν τουλέτα με αναρρόφηση! Τσιμπουκάτη!!!
- Τι λες ρε Κυριάκο! Κι εμάς ο Vader μας έχει ακόμα με το "νέο" Παπί 3Way;

Εν κατακλείδι, θα περίμενα μια πιο έξυπνη συμπεριφορά απ' τη Ρώσικη αρκούδα.

Και εξηγούμαι:

Κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου - θα θυμάστε την ιστορία - προσπαθούσαν οι τότε υπερδυνάμεις να επινοήσουν - κατασκευάσουν όλα τα απαραίτητα αντικείμενα και γκάτζετς που θα χρειάζονταν οι αστροναύτες (ρωσιστί κοσμοναύτες).

Ένα από τα αντικείμενα αυτά ήταν και το διαστημικό στυλό, το οποίο θα λειτουργούσε ακόμα και υπό συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Τι να κάνουν οι Αμερικάνοι, κάθονται, σκέφτονται, δαπανούν τεράστια ποσά για έρευνα, και τελικά τα καταφέρνουν. Φτιάχνουν το υπέρ-στυλό που μπορεί να γράφει σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας, ανάποδα, μέσα στο νερό, σε οποιαδήποτε επιφάνεια και μάλιστα και σε θερμοκρασίες χαμηλότερες από 300 υπό το μηδέν. Μπορεί να απαίτησε τεράστια ερευνητικά κονδύλια αλλά το αποτέλεσμα άξιζε διότι ήταν ένα σπουδαίο επίτευγμα της επιστήμης.

Από την άλλη μεριά υπήρχαν και οι Ρώσοι, που έπρεπε κι αυτοί να προμηθεύσουν τους κοσμοναύτες τους με τα απαραίτητα. Κανείς όμως δεν ήξερε ποιά ήταν η δική τους προσέγγιση.
Τελειώνει λοιπόν ο ψυχρός πόλεμος και οι δύο δυνάμεις, μοιράζονται γνώσεις και εμπειρίες. Έρχεται φυσικά και η στιγμή που οι Αμερικάνοι ρωτούν:
-Εμείς γαμηθήκαμε να φτιάξουμε το διαστημικό στυλό. Εσείς πώς τα καταφέρατε;
Και οι Ρώσοι απαντούν:
-Εμείς χρησιμοποιήσαμε μολύβι!

Πολύ θα ήθελα λοιπόν να είχε δοθεί στην ιστορία η ευκαιρία να επαναλάβει τον εαυτό της και να απαντούσαν οι μελλοντικοί Ρώσοι: "Εμείς χρησιμοποιήσαμε πάπια!"

Τεμπελιάδα..

2007-07-11T02:25:00.000+03:00

Ήθελα εδώ και μέρες να σας παρουσιάσω - για όσους δε το έχετε υπ' όψιν σας - ένα φοβερής έμπνευσης και οργάνωσης, αθλητικό γεγονός που λαμβάνει χώρα στην πόλη μας κάθε χρόνο τέτοια εποχή, αλλά όπως πολύ σωστά μαντέψατε, βαριόμουνα και ελαφρόπουτσες μαζί.

Παρ' όλα αυτά, επειδής όπως λέει κι ο κατ' ευφημισμόν "σοφός" λαός , "κάλιο αυγά παρά πουρέ", αποφάσισα να κάνω μια μικρή νύξη για το θέμα μέσω αυτού του ταπεινού ιντερνετικού βλήματος που τόσο πιστά παρακολουθείτε (βοήθειά σας).

Σας παρουσιάζω λοιπόν αυτούσια και χωρίς μικροαστικές περικοπές την αφίσα προώθησης της εν λόγω διοργάνωσης, όπως τη συνέλαβε ο σοφιστικέιτιντ Carl Zeiss φακός του πανάκριβου και κομψότατου Ν73 κινητού μου στα τρία κόμα δύο μεγκαπίξελ, έξω απ' το σταθμό του ηλεκτρικού στον Περισσό (εγώ με αμάξι ήμουν, μην ψαρώνετε, ξέρετε πως οι δημόσιες συγκοινωνίες με αναγουλιάζουν) λίγο πρωτού την κατεβάσει κάποιος πράκτορας της Αλέκας ή των αμερικάνων (δε θυμάμαι καλά):

Αυτές είναι δουλειές..

2007-07-09T04:06:00.001+03:00

Νέες -και ενδιαφέρουσες- θέσεις εργασίας ανοίγουν στην Αυστραλία καθώς εταιρεία παραγωγής και πώλησης προφυλακτικών αναζητά δοκιμαστές για τα προϊόντα της.

Οι υπεύθυνοι της εταιρείας περιγράφουν την συγκεκριμένη δουλειά ως την καλύτερη θέση εργασίας στον κόσμο, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Reuters. Η εταιρεία προφυλακτικών Durex έχει βγάλει και μια πρωτότυπη αγγελία για την εύρεση των δοκιμαστών. «Έχεις ότι χρειάζεται για να γίνεις επίσημος δοκιμαστής προφυλακτικών;» αναφέρει το σλόγκαν που προβάλλεται δίπλα από την φωτογραφία μιας εξαιρετικά όμορφης νέας ντυμένης νοσοκόμας.

Οι δοκιμαστές δεν θα πληρωθούν για την εργασία τους, θα παραλάβουν όμως δωρεάν πακέτα των προϊόντων της Durex και ένας τυχερός θα κερδίσει 1.000 δολάρια.
Υπάρχει, όμως, και ένας επιπλέον λόγος για τον οποίο θα ήθελε κάποιος να επιλέξει την συγκεκριμένη θέση εργασίας. «Με αυτή τη δουλειά στο βιογραφικό σου, θα έχεις μια καλή ευκαιρία να καυχιέσαι στους φίλους σου για τα “προσόντα” που διαθέτεις», ανέφερε χαρακτηριστικά ο διευθυντής marketing της Durex.

Λοιπόν σκέφτομαι να στείλω ένα βιογραφικό. Την έχουμε στο τσεπάκι τη θέση.. Μιας και δε μ' ενδιαφέρουν τα λεφτά, αφού ως γνωστόν είμαι βαθύπλουτος, η πληρωμή σε προφυλακτικά "μου ταιριάζει γάντι" (στο τρίτο μου χέρι).. Χλα χλα χλα..

FOSS 'n FUN..

2007-06-13T20:29:00.000+03:00

Είχα ξεμείνει που λέτε προχτές στο πολυτεχνείο μεσημεράκι κι έπεσα πάνω σε μερικούς εκλεκτούς FOSSίτες φίλους εν ώρα αφισοκόλλησης. Οι στενώς παρακολουθούντες τα πολυτεχνικά δρώμενα, ήδη θα γνωρίζουν για την μεθαυριανή μεγάλη εκδήλωση της Κοινότητας Ελεύθερου Λογισμικού ΕΜΠ. Οι όχι στενώς παρακολουθούντες ας κλικάρουν το λινκ για να μάθουν περισσότερα.

Στο θέμα της αφισοκόλλησης λοιπόν, αν και ως επί το πλείστον είμαι κατά της εθελλοντικής εργασίας (και της εργασίας εν γένει, χλα χλα χλα), αποφάσισα να τείνω μια χείρα βοηθείας, (όπως λέμε "μπύρα βοηθείας" *βλέπε παράρτημα) στο εγχείρημα. Το έργο αυτό εντός πολυτεχνειούπολης, αποδεικνύεται ιδιαιτέρως δύσκολο και επίπονο, αν λάβει κανείς υπ' όψιν του το γεγονός ότι εντός των κτηρίων το μόνο σημείο που μπορείς να κολλήσεις αφίσα χωρίς να καλύψεις άλλη παραταξιακή (διώκεται σε βαθμό κακουργήματος) είναι το πάτωμα (όχι και πολύ πρακτικό ομολογουμένως). Ένας άλλος χώρος που βρήκαμε κενό για αφισοκόλληση ήταν οι τουαλέτες, αλλά κρίθηκε αντιδεοντολογικό να κολλήσουμε εκεί, αφού θα ήταν σαν να αυθυποβαλλόμασταν στην εκδοχή ότι μας έχουν ούτως ή άλλως χεσμένους, παρ' όλο που ως γνωστόν από αρχαιοτάτων χρόνων, οι μεγαλύτερες ιδέες έχουν συλληφθεί κατά την ώρα της αφόδευσης.

Εύκολα αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς ότι η εύρεση eye-catching χώρου για την ανάρτηση των αφισών απεδείχθει ένα σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες, με γνώσεις γεωμετρίας και ακροβατικές ικανότητες (and the credit goes to palpatine) που τελικώς όμως ελύθη χάρη στην ηρωική αυταπάρνηση της ανιδιοτελούς τριάδας αφισοκολλητών-σωματοφυλάκων.

Για μερικούς που ήδη θα αναρωτιέστε για το πως έμοιαζαν τελικά αυτές οι αφίσες, να δώσω ένα δείγμα ευθύς αμέσως, παρέα με τις ενστάσεις μου βεβαίως βεβαίως..

Η αθώα αφίσα που περιγράφει το ωρολόγιο πρόγραμμα της εκδήλωσης

Η "αφίσα σκάνδαλο" με τον Τux φοιτητή των 9 σχολών του ΕΜΠ

Θ' αναρωτιέστε φυσικά γιατί τη χαρακτηρίζω αφίσα σκάνδαλο. Μια ενδελεχέστερη ματιά θα σας πείσει ότι έχω δίκιο. Παρατηρήστε έναν έναν τους Tux. O Tux Ναυπηγός κοντεύει να πνιγεί.. Ο Tux Χημικός Μηχανικός παιδεύεται με τον εκρηγνυόμενο δοκιμαστικό σωλήνα.. Να μη μιλήσω για τον Tux Ηλεκτρολόγο Μηχανικό που τον έχουν κάνει μπάρμπεκιου τα 220V.. Παρατηρήστε ωστόσο τον Tux Πολιτικό Μηχανικό.. Ενώ όλοι οι Tux (πλην του ίσως ελαφρώς προβληματισμένου Tux Αρχιτέκτονα) έχουν βρει το μπελά τους, ο Tux Πολιτικός Μηχανικός απολαμβάνει ατάραχος το φραπέ του ημικλινής στηριζόμενος στο κακόγουστο ντουβάρι που μόλις οικοδόμησε..

Ναι! Γι' αυτόν εδώ μιλάω κύριοι..

Ο μόνος λόγος που θα μπορούσε να στοιχειοθετήσει την παραπάνω μιασματική ασυνέπεια, θα ήταν η ύπαρξη υπολανθάνοντος πολιτικού μηνύματος στην αφίσα, κάνοντας έμμεση αναφορά σε σκάνδαλα διαπλοκής κατασκευαστικών εταιρειών, Λαλιώτηδες κτλ. Αν είναι έτσι πάω πάσσο.. Και το ελπίζω..

Σ' αυτό το σημείο αξίζει πιστεύω να αναφέρω την πρόταση που κατέθεσα για την εκδήλωση στα υψηλά ιστάμενα στελέχη του FOSS η οποία ωστόσο δεν έτυχε του καλωσορίσματος που θα περίμενα και προσέκρουσε σε τάχα γραφειοκρατικούς ύφαλους.

Η πρόταση μου είχε να κάνει καθαρά με το promotional κομμάτι της εκδήλωσης όπου προσφέρθηκα να τη σπονσοράρω διαθέτοντας γύρω στα 300 με 400 ευρώ, τα οποία όμως θα διατίθονταν για την εκμίσθωση 3-4 καλλίγραμμων μοντέλων προερχόμενα από το πρώην ανατολικό ή μη μπλοκ και τα οποία θα ήταν καταλλήλως γδυμένα ομορφαίνοντας και δίνοντας μια ευχάριστη καλοκαιρινή νότα στην εκδήλωση. Το προχώρησα δε ακόμη παραπέρα και πρότεινα κάθε κοπέλα να είναι ντυμένη-γδυμένη με τα χρώματα και τα λογότυπα μιας διανομής Linux κι έτσι να έχουμε 3-4 κοπέλες με προκλητικούς στηθόδεσμους που στο ένα βυζί θα έγραφαν "user" και στο άλλο "friendly" και θα αγκάλιαζαν κυριολεκτικά και μεταφορικά τους παρευρισκόμενους χρήστες της εκδήλωσης μοιράζοντας η καθεμιά το cd της διανομής που θα αντιπροσώπευε, χαμογελώντας, θωπεύοντας και δείχνοντας τα πλούσια ελέη της στο χρήστη, ως το πιο live & vivid παράδειγμα για το τι θα πει user friendly λειτουργικό. Είχα σκοπό να απευθυνθώ σε "επαγγελματίες" του είδους εφόσον η πρόταση μου γινόταν δεκτή επομένως μη σας ακούγονται καθόλου υπερβολικά όλα αυτά. Με τις επαγγελματίες άλλωστε θα μπορούσε να γίνει και μια μίνι επίδειξη ότι το "flash (tits)" τρέχει μια χαρά και στο Linux.

Παιδιά ξανασκεφτείτε το.. Η προσφορά μου ισχύει.. Κι ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος..

Τέλος πάντων.. Πιστεύω πως ήταν μια πολύ αξιόλογη πρόταση εκ μέρους μου, που είχα όλη την καλή διάθεση να τη χρηματοδοτήσω αλλά δυστυχώς έπεσε στο κενό. Κριμα, γιατί θα ήταν κάτι το αξιομνημόνευτο και θα αποτελούσε σημείο αναφοράς για τις επόμενες παρόμοιες ενδοπολυτεχνικές εκδηλώσεις.

Συνεχίζω ωστόσο με μερικά βιντεοφωτοντοκουμέντα για να μη λέτε ότι είμαι μόνο γκρινιάρης, αφού κατόπιν της αφισοκολλήσεως κάποια απ' τα μέλη πήγαν για recreation στο εργαστήριο ΜΟΠ, χαλαρώνοντας, διασκεδάζοντας και επιδεικνύοντας ταυτόχρονα τα πλούσια αθλητικά τους προσόντα.

Τα βιονικά μου μάτια μετά την εγχείρηση laser μου επιτρέπουν βολές και καμακώματα ακριβείας από κάθε απόσταση

Ο συνάδελφος-συναθλητής palpatine "αποκαθηλώνει" μερικές απ' τις επιτυχημένες βολές του χαρίζοντας ταυτόχρονα ένα αστραφτερό χαμόγελο στο φωτογραφικό φακό

Στον άχαρο ρόλο του ελλανοδίκη για τον έλεγχο της βολής..

*μπύρα βοηθείας (η) = ζύθος απροσδιορίστου φίρμας και προελεύσεως, καταλλήλου δε θερμοκρασίας, ο οποίος αποδίδει ευεργετικές ιδιότητες πέραν του αναμενομένου σ' αυτόν που την καταναλώνει σε περιστάσεις κρίσεως και αυξημένης ανάγκης
[Συνωνυμα: μπύρα αποκούμπι, συντ. μπυροκούμπι]

Καλοκαίρι..

2007-06-01T01:54:00.001+03:00

Δε μου αρέσει και πολύ να αναδημοσιεύω στίχους ή άρθρα και γι' αυτό δε το κάνω συχνά (εκτός κι αν πρόκειται για κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον) σ' αυτό εδώ το blog. Σήμερα όμως είμαι αρκετά σκατά ακόμα και για να γράψω κάτι δικό μου και δεν θέλω κιόλας να μπω σ' αυτή τη διαδικασία (παρ' όλο που λένε πως τέτοιες καταστάσεις boostarουν την καλλιτεχνική έμπνευση ή αυτό που εγω αποκαλώ "αυτοκαταστροφική δημιουργικότητα"). Θα αρκεστώ στο να παραθέσω μερικούς στίχους που μ' αρέσουν, γι' αυτούς που το καλοκαίρι που έρχεται δε τους μπαίνει και με τον καλύτερο τρόπο. Οι αναμνήσεις κι οι εικόνες που δημιουργούν είναι ανακουφιστικές.

Καλοκαίρι

η γαλάζια προκυμαία θα σε φέρει

καλοκαίρι

καρεκλάκια, πετονιές μέσ’ το πανέρι

μες τη βόλτα αυτού του κόσμου που μας ξέρει

καλοκαίρι

πλάι στα μέγαρα, στις τέντες με τ’ αγέρι

καλοκαίρι

με χρυσούς ανεμιστήρες μεταφέρει

την βανίλια με το δίσκο του στο χέρι

την κοψιά μιας προτομής μέσ’ το παρτέρι

καλοκαίρι

μ’ ανοιχτό πουκαμισάκι στα ίδια μέρη

Καλοκαίρι

με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι

καλοκαίρι

καθρεφτάκια και μια θάλασσα που τρέμει

στο ταβάνι και τους γύψους μεσημέρι

καλοκαίρι

με τον κούκο μέσ’ τα πεύκα και στ’ αμπέλι

καλοκαίρι

στόμα υγρό, μικροί λαγώνες, καλοκαίρι

με τη φέτα το καρπούζι στο ‘να χέρι

με φιλιά μισολιωμένα, καλοκαίρι

καλοκαίρι

λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι

Καλοκαίρι

του σκυμμένου θεριστή του τυφλοχέρη

καλοκαίρι

με βαριά μοτοσικλέτα μες τα σκέλη

τους φακούς του ανάβει μέρα μεσημέρι

καλοκαίρι

όλο πίσσα και κατράμι καλοκαίρι

καλοκαίρι

με τον ρόγχο του air condition μεσημέρι

φαλακροί μέσ’ τις σακούλες μας σαν γέροι

εκεινού με τ’ άσπρο κράνος που μας ξέρει

καλοκαίρι

μια οσμή νεκροθαλάμου, καλοκαίρι

Καλοκαίρι

στην αρχή σαν έγχρωμο έργο στην Ταγγέρη

αλλά εν τέλει

με του κάτω κόσμου το έγκαυμα στο χέρι

την λαχτάρα του στον κόσμο περιφέρει

καλοκαίρι

στον χαμό του οδηγημένο και το ξέρει

καλοκαίρι

τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει

μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι

στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι

καλοκαίρι

μες τα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει

Χρόνια Πολλά Έλενα..

2007-05-21T20:46:00.000+03:00

Αυτή παραπάνω, είναι η γάτα μου η Έλενα.

Τη βρήκα τυχαία πριν αρκετά χρόνια κι αποφάσισα να την κάνω δικιά μου. Εκείνη δε το αρνήθηκε κι έτσι ξεκίνησε αυτή η ολέθρια γατοσχέση.

Σπίτι μου περνούσαμε πολλές ώρες μαζί, αλλά ποτέ δε γινόταν πολύ εκδηλωτική. Θέλει να είναι στον ίδιο χώρο μ’ εμένα, αλλά δε θέλει και πολλά πολλά "χαϊδολογήματα". Απλώς να απολαμβάνει την παρουσία μου μάλλον. Της αρέσει να κρατάει τις αποστάσεις. Θέλει πάντα να παίζει το παιχνίδι με τους δικούς της όρους. Θέλει να είναι ανεξάρτητη. Φυσικά! Είναι μια τυπική γάτα θα μου πείτε. Και δε θα έχετε άδικο. Ή μήπως όχι;

Κατά βάθος βέβαια νομίζω πως μ' αγαπάει. Όπως την αγαπώ κι εγώ. Αυτή η εμμονή της να βρίσκεται στον ίδιο χώρο με μένα, δε μπορεί, κάτι παραπάνω από μια απλή γατοκοινωνικότητα πρέπει να σημαίνει. Θέλω να πιστεύω πως σημαίνει αγάπη κι ας λένε πως οι γάτες δε μπορούν να αγαπήσουν. Ίσως έτσι να εξηγείται και το γεγονός ότι δε με έχει γρατζουνήσει ποτέ.

Τους τελευταίους μήνες την έχω πληγώσει μάλλον με τις συνθήκες που επικρατούν σπίτι μου και μιας και η πόρτα μου είναι πλέον μονίμως ανοιχτή (αφού δεν υπάρχει καν), φεύγει. Εξαφανίζεται. Γυρνάει εδώ κι εκεί. Κι εγώ ανησυχώ και την φωνάζω να 'ρθει στα κεραμίδια και να ξαναμπεί σπίτι. Που και που έρχεται. Με κοιτάζει που την φωνάζω και ξαναφεύγει. Πηγαίνει απ' την πίσω μεριά των κεραμιδιών που δε μπορώ να τη δω. Συνήθως βράδυ γίνεται αυτό. Μετά πέφτω για ύπνο κι αν και ανησυχώ, αποκοιμιέμαι.

Εμφανίζεται συνήθως εκεί που δε την περιμένω κι ενώ έχω άλλα πράγματα στο κεφάλι μου. Είναι πολύ όμορφο όταν συμβαίνει αυτό. Διοτί εκεί που νόμιζα ότι την είχα χάσει ξανάρχεται. Βέβαια ποτέ δε χάνω την ελπίδα μου όταν είναι εξαφανισμένη και κατά βάθος πάντα θέλω να πιστεύω ότι θα ξαναγυρίσει. Κι όντως μέχρι στιγμής ξαναγυρίζει. Δε θέλω να τη χάσω. Θα στεναχωρηθώ πολύ αν τη χάσω.

Χρόνια Πολλά Έλενα..

Υ.Γ. Πείτε μου πότε είναι του Αγίου Φιντέλ, να κάνω ένα αφιέρωμα και στο γάτο μου. Μη μείνει παραπονεμένος..

Λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο..

2007-05-20T21:13:00.000+03:00

Για εντυπωσιακές εμφανίσεις στο Ακρωτήρι Club

Υ.Γ. Door guaranteed

Φτου σας! Με ματιάξατε..

2007-05-16T22:18:00.000+03:00

Δε μπορεί.. Με ματιάξατε! Δεν πρόλαβα να ψιλοσυμμαζέψω το laptopάκι του προηγούμενου post μου και να το πάρω για δεύτερη συναπτή μέρα σχολή κι αυτό τέθηκε εμμέσως πλην σαφώς (τουλάχιστον προσωρινά) νοκ-άουτ.

Ο τόπος του εγκλήματος δεν ήταν άλλος απ'τη βιβλιοθήκη της ΣΗΜΜΥ (σ.σ. συνιστώ στο προσωπικό που ήταν παρόν να έχει εγκαταλείψει τη χώρα το αργότερο μέχρι αύριο το μεσημέρι, οπότε και πιθανότατα θα ξανανέβω σχολή). Το χρονικό έχει να κάνει με τη σύνδεση του laptop μου στο σχετικό switchάκι που διαθέτει η βιβλιοθήκη γι' αυτές τις περιπτώσεις, εκεί στο βάθος που έχει κι άλλα δύο σταθερά πισιά, για όσους γνωρίζουν. Φυσικά το σύνδεσα και στο αντίστοιχο πολύμπριζο για ρεύμα που υπήρχε, καθ' ότι η αυτονομία του είναι πολύ πεσμένη πλέον. Αυτό το τελευταίο ήταν και η κίνηση ματ.

Ο σωστός (πεινασμένος) μηχανικός ωστόσο ξέρει πάντα να δίνει λύσεις..

Μετά από λίγη ώρα σκληρής μελέτης (και downloading) γίνεται ένα "τσαφ", πέφτει η τάση και δεν της ξανασηκώνεται, σβήνουν τα δύο σταθερά πισιά που ήταν στην ίδια πρίζα και το δικό μου γυρνάει σε μπαταρία (λογικό). Αφού καταράστηκα (να τους καεί το βίντεο) το "γνωστό-άγνωστο" personel της βιβλιοθήκης κι έγινε κι ο απαραίτητος εκφοβισμός για μηνύσεις αποχώρησα διακριτικά. Και γυρνάω σπίτι να απολαύσω το φρεσκοκατεβασμένο 22ο επεισόδιο των "Heroes" παρέα με μια μερίδα κανελλόνια κι ένα τορτελινοειδές σουφλέ ζυμαρικών, καθώς και με ένα δροσιστικό σορμπέ φράουλας να με περιμένει καρτερικά.

Τη συνέχεια τη φαντάζεστε. Πάνω που είχα ξεπακετάρει τα αχνιστά κανελλόνια (για αρχή) και βάζω το laptop στην πρίζα, διαπιστώνω ότι δεν παίρνει ρεύμα. Η τσαντίλα αναμενόμενη, αλλά καθώς τα κανελλόνια (γνώστα για την ανυπομονησία τους) δε μπορούσαν να περιμένουν άλλο, αποφάσισα να τους ορμήξω, ποντάροντας ταυτόχρονα στις αντοχές της μπαταρίας να με βγάλει να δω το επεισόδιο και ως αναβλητικό άτομο που είμαι, να κοιτάξω αργότερα να δω πως θα βγάλω ιντερνετικά τη βραδιά. Φευ! Ο νόμος του Μέρφυ για τα κανελλόνια, τους καμένους φορτιστές laptop και τις σειρές με μεγάλη αγωνία επιβεβαιώθηκε για μια ακόμη φορά. Το laptop έμεινε από μπαταρία τη στιγμή της μέγιστης κορύφωσης του επεισοδίου ενώ ταυτόχρονα λαδερό κανελλονόζουμο έσταζε πάνω στο (ευτυχώς πρόχειρο) t-shirt μου.

Την (προσωρινή) λύση για να δω τη συνέχεια του επεισοδίου αλλά και για να κάνω τούτο εδώ το post, έδωσε ένας καλός φίλος-γείτονας που κατά βάθος με ζηλεύει τόσο πολύ που πήγε κι αγόρασε ίδιο laptop με μένα (παρεμπιπτόντως thanks Nick ;-) , γεγονός που σήμερα βέβαια απεδείχθη πολύ χρήσιμο, δανείζοντάς μου το δικό του φορτιστή.

Στο δια ταύτα, προτείνω:

Την παραδειγματική τιμωρία των "γνωστών-αγνώστων" βιβλιοθηκάριων, δια της στερήσεως των ιντερνετικών τους δικαιωμάτων για το εύλογο χρονικό διάστημα των προσεχών 3 μηνών.

Την ηθική μου αποκατάσταση για την ψυχική οδύνη και το σοκ που υπέστην μένοντας χωρίς pc για το αστρονομικό χρονικό διάστημα των 18 περίπου λεπτών, δια της ισοβίου περιποιήσεώς μου από μέρους τους, άμα τη εισόδό μου στο χώρο της βιβλιοθήκης ΣΗΜΜΥ, παρέχοντας μου εξασφαλισμένη θέση σε ειδικά διαμορφωμένη καρέκλα μαλακού υποστρώματος τεχνολογίας Tempur, δίπλα σε switch με επίσης εξασφαλισμένο badwidth κατ' ελάχιστον 10MBps καθώς επίσης και εξοπλίζοντας τη βιβλιοθήκη με πολύ χρήσιμα φυλλάδια με delivery της επιλογής μου, αφού ως γνωστόν, το διάβασμα και το downloading μου ανοίγουυν την όρεξη. Η ύπαρξη δε ψυγείου με ικανό και αναγκαίο αριθμό μπυρών (σε περίπτωση δίψας - καλοκαίρι έρχεται) καθώς και μίνι κάβας με ένα βασικό κορμό ποτών (Dimple, Jack κτλ) για τις πιο after ώρες, κρίνεται πλέον επιβεβλημένη.

Στο τεχνικό κομμάτι τώρα, νομίζω πως εξ ίσου επιβεβλημένος είναι και ο εξοπλισμός της βιβλιοθήκης με μερικά UPS (ή έστω ενός πολύμπριζου ασφαλείας βρε αδερφέ) για την αποφυγή παρόμοιων οδυνηρών περιστατικών στο μέλλον.

Γκρρρρρ!

Υ.Γ.1. Ο υπεύθυνος service της HP λέγεται Φλωριάν. Έλεος..

Υ.Γ. 2. Όλα αυτά συνέβησαν τη μέρα που σκεφτόμουν να χτυπήσω κανένα πιο μικρό και handy laptopάκι, ξέρετε, απ' αυτά τα μικρούλικα που μπορείς να τα κουβαλάς συνέχεια πάνω σου. Τι γνώμη έχετε για τα 11,1" -13,3" αλήθεια; Εμπειρίες κανείς;

Υ.Γ.3. Επίσημη καταγγελία στο forum των ηλεκτρολόγων! Χλα χλα χλα..

Ωραίο πράμα το Wi-Fi..

2007-05-15T16:22:00.000+03:00

Χτες, μετά από πολύ καιρό, έκανα μια φοβερά επίπονη "συντήρηση" στο παρακάτω εικονιζόμενο (και ιστορικότατο) laptop μου και κατάφερα να το "ξεμπουκώσω" απ' όλη τη σαβούρα, ούτως ώστε να καταφέρνω να το χρησιμοποιώ χωρίς να προκαλούνται οδυνηρά οιδήματα στους αναπαραγωγικούς μου αδένες.

Ένα post στο blog από το Αμφ.2 ήταν επιβεβλημένο για ιστορικούς τουλάχιστον λόγους..

Αν και δε το συνηθίζω, σήμερα δεν έχασα την ευκαιρία να το κουβαλήσω μαζί μου στο campus για να θυμηθώ τι σημαίνει downloading αξιώσεων και όχι μόνο. Τώρα που αποφάσισα να γίνω "σοβαρός φοιτητής" (OK, και σκέτο "φοιτητής" θα ήταν αρκετό), νομίζω θα μου χρειαστεί κατά την πολύωρη παραμονή μου εντός του ιδρύματος. Το παραδέχομαι.. Είμαι internetaholic..

Υ.Γ.1. Για τη χρησιμότητα του Wi-Fi σε οικιακούς χώρους και τη συνεισφορά του στη δημιουργική απασχόληση κατά την αφόδευση θα επανέλθω στο εγγύς μέλλον με ένα κείμενο-καταπέλτη προς αυτούς που σθεναρά αντιστέκονται και εξακολουθούν να διαβάζουν τις εττικέτες των απορρυπαντικών. Ή ζούμε στην κοινωνία της πληροφορίας ή όχι.. Πως να το κάνουμε..

Υ.Γ.2. Μπάι δε γουέι, τα χαιρετίσματά μου πίσω αριστερά στην πέμπτη σειρά του Αμφ.2 ..

Βυζάκια έξω λοιπόν..

2007-04-27T03:04:00.000+03:00

Χαζεύοντας στο νετ πριν λίγο (μη ρωτάτε πως) έπεσα πάνω σ ένα άκρως ενδιαφέρον και θελκτικό blogάκι αφιερωμένο στα βυζιά. Αντιγράφω αυτούσια την κεντρική ιδέα του:

Το γυναικείο στήθος αυξάνει τη ζωή των αντρών

Όταν κοιτάζει ένας άντρας ένα γυναικείο στήθος, του αυξάνεται η σωματική υγεία αλλά και ο μέσος όρος ζωής του. Αυτό προκύπτει ύστερα από επιστημονικές έρευνες που έγιναν στην Γερμανία.

Ύστερα από έρευνα που έγινε σε πάνω από 200 άντρες, διαπιστώθηκε ότι κοιτάζοντας ένα γυναικείο στήθος γύρω στα 10 λεπτά την ημέρα, είναι τόσο υγιές όσο μισή ώρα γυμναστικής. Ενώ πέφτει η πίεση, λιγοστεύουν οι πιθανότητες για καρδιακό επεισόδιο και μειώνονται οι παλμοί της καρδιάς.
Η σεξουαλική διέγερση που προκαλείται κοιτάζοντας ένα ωραίο γυναικείο στήθος, κάνει τους άντρες να ζούνε περισσότερο, σε σχέση με αυτούς που δεν σηκώνουν το κεφάλι τους να δούνε. Ο μέσος όρος ζωής τους αυξάνεται 4 με 5 χρόνια κατά μέσο όρο.
Οπότε μην φοβάστε να κοιτάζεται μια γυναίκα στο στήθος επίμονα, αν σας κάνει παρατήρηση υπάρχει πλέον και επιστημονική απάντηση: θα ζήσω περισσότερο όσο σε κοιτάζω …

Πηγή: http://vyzia.blogspot.com

Αγγλικό το δίδυμο του τελικού προβλέπεται φέτος..

Επιτέλους το επιστημονικό επιστέγασμα που όλοι περιμέναμε, ήρθε για να εξιλεώσει την ευγενή τάξη των μπανιστηριτζήδων - οφθαλμολουόμενων και να αποτάξει κάθε ενοχή και κοινωνική κατακραυγή. Επιπλέον, τα 10 λεπτά της καθημερινής μας εκγύμνασης ποτέ δεν ήταν τόσο ευχάριστα. Με μια Stella Artois στο ποτήρι μας μπορούμε ταυτόχρονα να απολαμβάνουμε τα παρελαύνοντα ζεύγη βυζιών, νοιώθοντας ταυτόχρονα τις ευεργετικές τους ιδιότητες, να μας γεμίζουν με ευεξία και μακροζωία.

HTML Tits.. Για βιτσιόζους της Λ..

Επί του θέματος έχω δηλώσει πλειστάκις την άποψή μου στο παρελθόν. Τα μεγάλα βυζία είναι σαν τα λεφτά. Δε φέρνουν την ευτυχία, αλλά καλό είναι να υπάρχουν..

Μετά την κατάληψη, τι; (Sex on the beach)

2007-04-16T22:59:00.000+03:00

Εμφανίστηκε πριν λίγο στο forum της σχολής μου ένα thread σχετικό με τις προβλέψεις, τις εικασίες και τις προτάσεις όσον αφορά το τι μέλλει γενέσθαι τώρα που απ' ό,τι φαίνεται οι καταλήψεις θα λήξουν έτσι δειλά και άδοξα, αφήνοντας πίσω τους στα μάτια αρκετών, έναν αρνητικό απολογισμό πολλών εβδομάδων χωρίς μάθημα και μιας χαμένης εξεταστικής. Δεν θα αναλωθώ στο τι προτείνουν οι μεν και τι οι δε, αλλά θα αρκεστώ στο να αναφέρω τον κοινό παρονομαστή τους. Ο κοινός αυτός παρονομαστής δεν είναι άλλος απ' το "τον Αύγουστο είμαστε κλειστά και κάνουμε διακοπές".

Κι όμως υπάρχει μια λύση που δεν έχει σκεφτεί, ή τουλάχιστον δεν έχει αναφέρει, κανείς. Η λύση αυτή αφορά αφ' ενός μεν την εγκατάσταση ικανών και αναγκαίων κλιματιστικών μονάδων σε όλα τα κτίρια - εργαστήρια, αφ' ετέρου δε, την κατασκευή αυτοκαθαριζόμενου συγκροτήματος πισίνων με ξαπλώστρες τριγυρω και ταυτόχρονη ανάπλαση του "έλεος-πόσο-τσιμέντο-θα-πέσει-ακόμα" χώρου των "βυζιών" σε ένα πιο beach-replica τόνο με σκοπό την απρόσκοπτη ροή μαθημάτων - εξετάσεων χωρίς καθόλου διακοπές τον Αύγουστο, σε ένα ταυτόχρονα αξιοπρεπές για το φοιτητικό σύλλογο, περιβάλλον.

Αναμνηστική φωτογραφία φοιτητών Erasmus στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο πίσω απ' το Θωμαΐδειο

Εννοείται πως παρεμβάσεις - αισθητικές και μη - πρέπει να γίνουν και σε άλλους χώρους. Το εστιατόριο της εστίας πχ κρίνεται επιβεβλημένο να έχει κρεμασμένα απ' έξω χταποδάκια να λιάζονται, καθώς επίσης και τραπεζάκια έξω με ψάθινες καρέκλες και παραδοσιακά κυκλαδίτικα καρώ μπλε τραπεζομάντηλα. Ο πρώην "Γρηγόρης" καθώς και το "Βαγόνι" μπορούν άνετα να παίξουν το ρόλο δύο διόλου ευκαταφρόνητων beach-bar που θα σερβίρουν cocktails (από Caipirinha, Mojito μέχρι Sex On The Beach κτλ) καθώς και λοιπά δροσιστικά ροφήματα. Τέλος, για τους λάτρεις τις λεπτομέρειας προβλέπεται και ειδική μικροφωνική εγκατάσταση με κρυφά ηχεία σε όλους τους χώρους (ιδίως σε αμφιθέατρα και εργαστήρια) τα οποία κατά τις μεσημεριανές κυρίως ώρες θα εκπέμουν artificial ήχους τζιτζικιών οι οποίοι θα τονώνουν το ηθικό καθώς και τη μεσημεριανή ρέκλα των φοιτητών.

Με λίγα λόγια, το φοιτητικό κίνημα δεν ηττήθηκε τελικά και μπορεί κάλλιστα να έχει και την πίττα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη καλή θέληση και πολλή φαντασία. Θα επανέλθω σε επόμενη δημοσίευση μου και μετά τη συνέλευση της Τετάρτης σχολιάζοντας τα τεκτενόμενα αυτή τη φορά όμως με τη γνωστή σοβαρότητα που δε με διακατέχει. Περαστικά μας.

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός

2007-04-04T21:08:00.000+03:00

4 Απριλίου σήμερα κι επειδή είναι σημαδιακή μέρα, αποφάσισα να κάνω μια μίνι στροφή στην ποιότητα (λέμε τώρα). Αρκετές πίπες γράψαμε τις προηγούμενες μέρες, δε νομίζετε;

Λοιπόν.. Έχω την τρομερά κακή συνήθεια να μην τελειώνω ό,τι αρχίζω. Ευτυχώς σ' αυτό το "ό,τι" δε συμπεριλαμβάνεται ο στίβος του έρωτα που ανέφερα σε προηγούμενη δημοσίευσή μου γιατί τότε πραγματικά θα είχαμε πρόβλημα. Αναφέρομαι κυρίως σε κειμενάκια, στιχάκια, τραγουδάκια και λοιπά -επιτρέψτε μου- καλλιτεχνικά "-άκια" που φτιάχνω σε στιγμές ή περιόδους εσωτερικού κατακλυσμού ή απλής μαλάκυνσης. Το αποτέλεσμα είναι ότι, αρκέτό καιρό αφού έχουν μείνει υποκειμενικά ημιτελή αρχίζουν να θεωρούνται αντικειμενικά τελειωμένα, αφού ο καλλιτέχνης δε δέησε να τα συμπληρώσει μέχρι τότε. Κι έτσι αρχίζουν να κατοχυρώνονται και στη δική μου συνείδηση σαν τελειωμένα κι ας είναι τραγούδια χωρίς ρεφραίν ή δεν ξέρω 'γω τι.

Μου θυμίζει την περίπτωση που έψαχνα στίχους και ακόρντα για την κιθάρα σε κάποιο site στο οποίο μπορούσες να κάνεις και σχόλια από κάτω απ' το κάθε τραγούδι. Είχε γραψεί λοιπόν κάποιος κάτω απ' τους δύο στίχους της Θαλασσογραφίας του Σαββόπουλου, "Που είναι οι υπόλοιποι στίχοι ρε παιδιά;" για να λάβει ως απάντηση το άκρως αποστομωτικό "Δεν έχει άλλο ρε κάφρε!"..

Παραθέτω λινκαριστό ένα μικρό δείγμα προσωπικής ηχογράφησης μιας τέτοιας περίπτωσης που "δεν έχει άλλο ρε κάφρε", η οποία σίγουρα ήταν αποτέλεσμα εσωτερικού κατακλυσμού κι όχι απλής μαλάκυνσης..

Enjoy or not @ http://users.otenet.gr/~akamatos/mafises.mp3

Σοβαρά σου μιλάω!

2007-04-01T21:10:00.000+03:00

Σε μια αιφνίδια εξέλιξη η υπουργός Παιδείας, Μαριέττα Γιαννάκου, γνωστοποίησε ότι προτίθεται να αποσύρει το νέο νόμο- πλαίσιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, υπό την πίεση των συνεχιζόμενων αντιδράσεων από τις τάξεις των διαφωνούντων καθηγητών και φοιτητών.

Η κ. Γιαννάκου σημείωσε ότι είχε εισηγηθεί προ ημερών στον πρωθυπουργό, Κώστα Καραμανλή, την απόσυρση του επίμαχου νομοσχεδίου, καθώς οι δημοσκοπήσεις που έφταναν στο κυβερνητικό στρατόπεδο έδειχναν ότι η ΝΔ και εκείνη προσωπικά βρίσκονταν σε διαρκή πτώση και η απόσυρση θα μπορούσε να εμφανιστεί ως κίνηση καλής θέλησης, σε μια προσπάθεια αποκλιμάκωσης της έντασης.

Οι εκπαιδευτικοί, από την πλευρά τους, εξέφρασαν την ικανοποίηση τους, τονίζοντας ωστόσο ότι θα βρίσκονται σε διαρκή επαγρύπνηση.

Ο πρόεδρος της ΠΟΣΔΕΠ, Λάζαρος Απέκης, δεν έκρυβε την ικανοποίηση του για αυτή την εξέλιξη και ερωτηθείς σχετικά δήλωσε ότι «ο αγώνας δικαιώθηκε. Οι αγώνες του εκπαιδευτικού κόσμου θα συνεχιστούν».

Οι φοιτητές σχεδιάζουν να τερματίσουν τις καταλήψεις, περιμένουν ωστόσο τις επίσημες ανακοινώσεις του υπουργείου Παιδείας. Γνωστοποίησαν ότι την ημέρα που η Μαριέττα Γιαννάκου θα ανακοινώσει την απόσυρση θα διοργανωθεί πανηγυρική συναυλία στην πλατεία Συντάγματος.

Χάπι Έιπριλ Φουλς Ντέι..

Να πουλήσω το ρολόι για να πάρω κομπολόι ;

2007-03-30T09:54:00.000+03:00

Το δίλημμα των ημερών..
Να πουλήσω το ρολόι για να πάρω κομπολόι (aka SLK ή S3); Η ζυγαριά κλίνει προς το δεύτερο.. Ελπίζω να μη το μετανοιώσω..
Τι τραβάμε κι εμείς οι μεθυστάνες..

222 ή 745 ;

2007-03-21T03:10:00.000+02:00

Μερικές φορές η μοίρα, με τη βοήθεια του φωτογραφικού φακού, παίζει περίεργα παιχνίδια. Ποιος φοιτητής δε θυμάται με μίσος και οργή (ΟΚ, αποκλείονται οι παθολογικά εφαψίες κι όσοι βγάλαν γκόμενα μέσα σ' αυτο) το θρυλικό 222, που πλέον αν δεν κάνω λάθος - συγχωρέστε με δε τα πάω καλά με τα ΜΜΜ - μετονομάστηκε σε 608. Πόσοι από μας δεν μετενσαρκωθήκαμε σε σαρδέλες ΤΡΑΤΑ αμέτρητα αγουροξυπνημένα πρωινά στη λεωφόρο Παπάγου, πόσες φορές δε νοιώσαμε σαν τους οπλίτες του captain Miller στην απόβαση της Νορμανδίας, ενώ πόσα ηλιόλουστα μεσημέρια δεν αναγνωρίσαμε τη νευραλγική χρησιμότητα του αποσμητικού ως εφεύρεση;

Η βελτίωση των συγκοινωνιών και των συνθηκών πρόσβασης στους πανεπιστημιακούς χώρους της περιοχής του Ζωγράφου αποτελούσε ανέκαθεν ένα μόνιμο αίτημα όλων (ή σχεδόν όλων) των φοιτητικών παρατάξεων. Κάποιες παρατάξεις όμως το παράκαναν οραματιζόμενες τις νέες αυτές συνθήκες, γι' αυτούς και τους ομόσταυλούς τους. Μια κοντινότερη ματία στην πινακίδα της παραπάνω εικονιζόμενης 7άρας, τεσσεραμισάλιτρης BMW, αποδεικνύει του λόγου το αληθές.

Σε τι καιρούς ζούμε..

2007-03-19T20:32:00.000+02:00

Ζούμε σε μια εποχή έντονων κοινωνικών αναταραχών και ζυμώσεων. Η κατάσταση στην παιδεία έκρυθμη με την εκατέρωθεν αδιάλλακτη στάση των δυο πλευρών, το καλάθι της μικρομεσαίας νοικοκυράς συνεχώς συρρικνώνεται, υπενθυμίζοντας πως τάξεις δεν έχει μόνο το 6ο λύκειο Αμαρουσίου, η ρεμούλα κι η διαπλοκή πιο έκδηλες από ποτέ, παρά την πάταξη των "νταβατζήδων", η βία στα γήπεδα (ας το αφήσουμε καλύτερα, γιατί παραείναι κλισέ), ενώ με μια γενικότερη ματιά στον πλανήτη γύρω μας , εύκολα διαπιστώνει κανείς πως δεν είμαστε απλώς και μόνο άλλο ένα καρκινικό κύτταρο ενός παράφρονα και αδηφάγου οργανισμού, που έχει πάψει πια από καιρό να διαθέτει έστω το φροϋδικό ένστικτο της αυτοσυντήρησης.

Σα να μην έφταναν όμως όλα αυτά, ήρθε κι η σταγόνα που πραγματικά ξεχείλισε το ποτήρι. Και φυσικά μιλώ για την ηλίθια απόφασή της Domino's Pizza να σταματήσει να παρέχει τη δυνατότητα στους πελάτες της να "φτιάχνουν" μια πίτσα μισή-μισή (πχ μισή cheddar-melt μισή texas bbq). Πρόκειται για μια απόφαση που ήδη έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων στις τάξεις των μετά πίτσας ντιβιντόφιλων και όχι μόνο, και την οποία δεν πρέπει να αφήσουμε αναπάντητη. Μια τόσο ύπουλη και άνανδρη κίνηση που μόνο ένας σαθρός νους θα μπορούσε να υποκινήσει, προκειμένου να περάσει υποχθόνια ένα υπνωτικό μήνυμα στους εγκεφάλους ανυποψίαστων καταναλωτών, κατά της πολυσυλλεκτικότητας και της δυνατότητας επιλογής και υπέρ των μονοπωλιακών καθεστώτων.

Είναι λοιπόν ηλίου φαεινότερο πως τούτη η ώρα, πρέπει να είναι ώρα περισυλλογής, πάλης και αγώνα ενάντια στην καταπιεστική απόφαση-έκτρωμα. Θα αναρωτηθεί κανείς "Πως μπορώ εγώ, ένας μικρός και ασήμαντος καταναλωτής που μασουλάω ό,τι πίτσα μου σερβίρουν σαν υπνωτισμένος μπροστά απ' το εκμαυλιστικό home cinema μου, να αντιδράσω ενάντια σε μια τόσο κατάφορη μεν, οργανωμένη δε αδικία;" Κι όμως μπορείς! Είσαι ένα μικρό κομμάτι ενός θεσπέσιου ψηφιδωτού, με τη μοναδικότητα της ψηφίδας σου να λαμποκοπάει υπενθυμίζοντάς μας την αξία σου μέσα στο σύνολο, η οποία ωστόσο θα χανόταν αν ήσουν μόνος σου (ως γνωστόν δε γίνεται να φτιάξεις ψηφιδωτό με μια και μόνο ψηφίδα). Προφανώς κι η παραπάνω αλληγορία υποννοεί πως η προσπάθεια, ο αγώνας και η πάλη για την τελική επικράτηση και απόσυρση της κατάπτυστης απόφασης, πρέπει να είναι συνολική και πολύ καλά οργανωμένη.

Προτείνω λοιπόν εκτός απ' τα πατροπαράδοτα (mailbombing, προσφυγή στο ΣτΕ, κτλ) να ακολουθήσουμε την εγγυημένη, κατά την ταπεινή μου γνώμη, παρακάτω στρατηγική.

Καλούμε στο 80 11 12 13 14 το κεντρικό τηλεφωνικό κέντρο της Domino's Pizza.

Δίνουμε τα στοιχεία που μας ζητάνε (κατά προτίμηση ψευδή), αφήνοντας πάντα το σχετικό υποννοούμενο περί νόμου 2472/97 και προστασίας προσωπικών δεδομένων καταστώντας σαφές ότι αν προσπαθήσει η εταιρεία Domino's Pizza να τα εκμεταλλευτεί εμπορικά σα βάση δεδομένων, την έχει απλώς γαμήσει.

Στη συνέχεια έχοντας έναν κατάλογο μπροστά μας, είμαστε γεμάτοι απορίες. Τα φρεσκοψημένα μπαστουνάκια ζύμης Twisty Bread με τι ακριβώς μυρωδικά είναι αλειμμένα; Και καταρχάς αλείφθηκαν πριν φρεσκοψηθούν ή μετά; Αν αλείφθηκαν πριν μήπως αυτό έχει επίπτωση στη διατροφική τους αξία; Επίσης η επικάλυψη από ελαφρώς πικάντικο μείγμα μπαχαρικών των Chiken Kickers τι ακριβώς μπαχαρικά περιλαμβάνει; Επικαλούμαστε πως η αδερφή μας είναι αναφυλακτικά αλλεργική στο απόσταγμα τσίλι και στο μοσχοκάρυδο και αναγκάζουμε τον υπάλληλο να βεβαιωθεί στα σίγουρα ρωτώντας τον σεφ, αν περιλαμβάνονται αυτά τα συστατικά στην επικάλυψη. Αν μας απαντήσει πως δεν είναι βέβαιος, του εξηγούμε πως πρέπει οπωσδήποτε να μάθει, καθώς η αδερφή μας εκτός από αναφυλακτικά αλλεργική, τυγχάνει και έγγυος της οποίας της έχει "μυρίσει" το συγκεκριμένο ορεκτικό και δε θα ήταν σωστό να παίζουμε με την υγεία αυτής και του εμβρύου.

Αφού συνεχίσουμε για λίγο ακόμα στο ίδιο ύφος με ερωτήσεις τύπου "μήπως γίνεται στη Ceasar's να αντικαταστήσουμε την παρμεζάνα με ροκφόρ;", "η κρέμα γάλακτος που χρησιμοποιείτε στην καρμπονάρα είναι ΝΟΥΝΟΥ ή ΦΑΓΕ;" και "θα ήταν μήπως εύκολο να αφαιρέσουμε το καπνιστό μπέικον από τη Σαλάτα Σπανάκι-Ρόκα γιατί το κάπνισμα το έκοψα πέρσυ τον Αύγουστο και δεν θέλω να ξανακυλήσω;", έρχεται η στιγμή να μπούμε στο προκείμενο, δηλαδή στην παραγγελία της πίτσας! Ζητάμε λοιπόν να μας φέρουν το μέχρι πρότινως κεκτημένο μας, δηλαδή μια πίτσα μισή μισή με δύο διαφορετικές γεύσεις.

Ο υπάλληλος μας ενημερώνει ότι έχει πάψει πια να προσφέρεται αυτή η δυνατότητα.

Με δακρύβρεχτη φωνή του ζητάμε συγγνώμη που τον ταλαιπωρήσαμε με τις ερωτήσεις μας τόση ώρα και που τελικά δεν πρόκειται όμως να παραγγείλουμε τίποτα, αφού όπως τον ενημερώνουμε κι εμείς, ο λόγος που θέλαμε να ψωνίσουμε πίτσα απ' αυτόν είναι επειδή είχαμε ακούσει πως πρόσφερε αυτή τη δυνατότητα.

Τον χαιρετάμε ευγενικά και κλείνουμε το τηλέφωνο.

Επαναλαμβάνουμε τα ανωτέρω βήματα ένα ένα, ξανά και ξανά, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, ασχέτως αν πεινάμε ή όχι και προτρέπουμε όλους τους φίλους και γνωστούς μας να κάνουν το ίδιο.

Μέσα σε λίγο καιρό τα "υψηλά ιστάμενα στελέχη - ψευτοφραντσάιζερς του κώλου" της Domino's Pizza υπό αυτές τις συνθήκες θα τραπούν εις άτακτον υποχώρηση παίρνοντας πίσω την απόφαση-έκτρωμα, προσφέροντας ξανά πίτσα πολλών ταχυτήτων στο λαό.

Η τελική νίκη είναι δική μας σύντροφοι!

Σ' έχω λιμπιστεί..

2007-03-16T14:06:00.000+02:00

Καθώς κινούμαστε ήδη με γοργούς ρυθμούς προς το Πάσχα του 2007, σε μια στιγμή αναλαμπής, ενώ αναλογιζόμουν το εν λόγω χαρμόσυνο γεγονός, νομίζω πως ανακάλυψα το πραγματικό νόημα της ανάστασης του Θεανθρώπου. Ως καλλιτέχνης και ως άνθρωπος δε θα μπορούσα να μη το μοιραστώ μαζί σας..

Σ' 'Εχω Λιμπιστεί
(Μουσική/Στίχοι: Στέφανος Κορκολής/Εμού Του Ιδίου)

Ξημερώνει το Πάσχα, συγγενείς στην αυλή
Κι ο πατέρας τυλίγει τ’ άντερα στο σουβλί
Μες τη μέση μια τρύπα, απ’ τη σούβλα ανοιχτή
Χτες το βράδυ είχα φάει μαγειρίτσα αχνιστή

Σ’ έχω λιμπιστεί
Είσαι ό,τι έχω γευτεί, ό,τι έχω ονειρευτεί
Σ’ έχω λιμπιστεί

Κοκορέτσι ψημένο, τ’ άντερο καθαρό
Πες μου τι περιμένω κι έτσι δε του ορμώ
Δε μπορείς να μιλήσεις, έχεις πια μπουκωθεί
Θέλεις να το μασήσεις και να το καταπιείς

Σ’ έχω λιμπιστεί
Είσαι ό,τι έχω γευτεί, ό,τι έχω ονειρευτεί
Σ’ έχω λιμπιστεί
Είσαι ό,τι έχω γευτεί, ό,τι έχω ονειρευτεί
Σ’ έχω λιμπιστεί

(Ιντερλούδιο)

Το απόγευμα σβήνει και μια σόδα θα ‘ρθει
Όποιος ξέρει να τρώει μόνο αυτός θα σωθεί
Μπερδεμένες οι γεύσεις, μια μπριζόλα καυτή
Και μονάχα τρεις λέξεις

Σ’ έχω λιμπιστεί
Είσαι ό,τι έχω γευτεί, ό,τι έχω ονειρευτεί
Σ’ έχω λιμπιστεί
Είσαι ό,τι έχω γευτεί, ό,τι έχω ονειρευτεί
Σ’ έχω λιμπιστεί

Την πρώτη αυτή public εκτέλεση του εν προκειμένω πασχαλινού ορατόριου μπορείτε να την απολαύσετε στον παρακάτω σύνδεσμο:

http://users.otenet.gr/~akamatos//akamatos_s_exo_limpistei.zip

Καλή ακρόαση και βοήθειά σας!

Μακρυά κι αγαπημένοι..

2006-08-27T03:23:00.000+03:00

Κοιμάμαι ξυπνάω, ωχρός δίχως χρώμα
η ελπίδα μου πέθανε μα εγώ ζω ακόμα
ακλοόλ νικοτίνη προσφέρουν συμπόνοια
για όσα δε γιάτρεψαν της τύχης τ' αλώνια

Και μ' άφησαν έρημο μονάκριβο στάχυ
να ρίχνομαι αλύπητα στην άδοξη μάχη
στη μάχη του Χρόνου με όπλα φθαρμένα
συμμάχους τα γέλια σου κι αντίπαλο εμένα

Λυπάμαι που έχασα στ' αλήθεια δε φταίω
μα όπως φαντάζεσαι δεν ήταν τυχαίο
η φλόγα όλοι ξέρουμε τον πάγο ότι λειώνει
πρόστυχα με σφυριλατεί στης θλίψης τ' αμμόνι

Η φλόγα του έρωτα, η φλόγα της έξης
η φλόγα που η λάμψη της φτωχαίνει τις λέξεις
μαυλίζει ακατάπαυστα την όποια ψυχή μου
λυγίζει αθέλητα τ' αθώο κορμί μου

Κι έτσι, στις χούφτες μου κρατώ, τις σκέψεις μου σε στάχτες
μα αν τις πάρει ο άνεμος δε θα υπάρχουν φράχτες
ανάλαφρα, ανεμπόδιστα θα φτάσουν και σ' εσένα
και τέλος θα σκεπάσουνε τα πάθη σου ένα ένα..

Χρόνος

2006-08-25T20:00:00.000+03:00

Ήταν κι αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα που μ' είχε πλημμυρίσει. Ένοιωθα τώρα πως μπορώ να χαθώ, να εξαφανιστώ, σα να μην υπήρξα ποτέ, λες και έγινα ελαφρύς σαν τον καπνό του τσιγάρου που μόλις έσβησα , ύστερα από τη μια της κίνηση. Πραγματικά πολύ περίεργο συναίσθημα. Όλα και τίποτα μαζί κι οι δρόμοι να με περιμένουν για μια ακόμη φορά, έτοιμος να τους καταπιώ, να δαμάσω την ανεπάρκεια τους.

Δεν υπάρχουν πια σύνορα και φραγμοί. Μπορώ να βρεθώ από τη μια διάσταση στην άλλη χωρίς την παραμικρή προσπάθεια, με ένα μου αλαφροπάτημα σε οποιοδήποτε γκρίζο πεζοδρόμιο της πόλης. Γελάω κι ακούω την παραλία να με καλεί κοντά της, χωρίς να μ' ενδιαφέρει αν παρακολουθούμαι από περίεργα βλέμματα “φιλομαθών” και “παντοπαρατηρητών” περάστικων φουκαράδων, χωρίς ούτε καν να με ενδιαφέρει αν θα μπορέσω να κρατήσω αυτό το γέλιο μου για πάντα. Να το κάνω δικό μου, μόνιμο εξομολογητή και συνοδοιπόρο σε ότι έχω ακόμα να πάθω. Να με ανασηκώνει μετά από κάθε μου συντριβή και να μου θυμίζει ότι με περιμένουν κι άλλες, κι άλλες πολλές.

Ταξίδια μοναδικά, που οι διαδρομές τους θα γίνουν το καλύτερο λημέρι μου ή ο βράχος της απελπισίας μου. Και οι γέφυρες, αυτές οι γέφυρες που με ενώνουν και με συγκρατούν με ότι πιο πολύ έχω αγαπήσει δεν υπάρχουν πια. Γκρεμίστηκαν από την ένταση της μοναδικότητάς μου.

Αγάπη, όμως, φυλάξου! Κάποια νύχτα άγρια, θα επιστρέψω πετώντας πάνω από κάθε μου λάθος, μη έχοντας την ανάγκη από γέφυρες και βοηθητικές πινακίδες. Και θα συντρίψω, θα εξαφανίσω κάθες μικρό κομμάτι αμηχανίας που εξακολουθεί να μένει καρφωμένο στο βυθό της μιζέριας σου. Θα το πάρω στα χέρια μου και σαν έμπειρος ζωγράφος θα του προσθέσω τις απαραίτητες πινελιές ώστε να έρθει στα μέτρα μου, μια για πάντα.

Κι ύστερα, κάτι σαν τη σιωπή πριν την καταιγίδα. Πιο έτοιμος και πιο θρασύς από ποτέ, θα χυμήξω πάνω σε κάθε παλιά μου πληγή, μέσα σε κάθε σκοτεινό πηγάδι του παρελθόντος και θα το κάνω αληθινά δικό μου. Ριψοκίνδυνος και παράτολμος θα δοκιμάσω και την πιο κοφτερή σου αιχμή, αλλά πόνος δε θα υπάρχει πια. Μόνο μια γνώριμη μελωδία, που θα θυμίζει πως, πράγματι, κάποτε υπήρξα. Και πως τώρα υπάρχω περισσότερο. Και μαζί μου υπάρχεις αληθινά κι εσύ.

Θα έχω την ικανοποίηση να δω έστω το πρόσωπό σου χωρίς τα φίλτρα των καιρών. Τότε πια θα έχω καταφέρει σίγουρα κάτι και θα υποτάξω πλέον τα πάντα χωρίς την παραμικρή δυσκολία. Είσαι ελέυθερη να μ' ακολουθήσεις. Είμαι καταδικασμένος να σ' ακολουθώ. Μόνο η σταθερή και ανελέητη εξουσία του χρόνου θα είναι πλέον ικανή να κρίνει.

Ο Έρωτας περνάει απ' το στομάχι

2006-06-17T06:32:00.000+03:00

“Η γυναίκα είναι φτιαγμένη για να αγαπηθεί, όχι για να κατανοηθεί”, διάβαζα πριν λίγο σε κάποιο βιβλίο του Όσκαρ Ουάιλντ.

Κατά τα άλλα, δεν ήταν παρά άλλο ένα συνηθισμένο απόγευμα, πύρινο σε χρώματα, σαν τους δακτύλιους του Κρόνου, αλυκούς και αιμάτινους από το αίμα των παιδιών του που καταβρόχθισε. Κι εγώ είχα μόλις καταβροχθίσει ένα αβάσταχτο μεσημεριανό κι έχυνα Νιαγάρες Coca-Cola στο έντρομο στομάχι μου που είχε αναλωθεί σε αντιαμερικανικές ερυγές, ένα κάτι σαν τον Κάστρο και τα βλοσυρά μπινελίκια του ενάντια στον ιμπεριαλισμό.

Αν ο έρωτας περνάει απ’ το στομάχι είναι φανερό ότι ο έρωτας είναι αίμα και επανάσταση, που συνταράσσει το είναι και σου κάθεται στο στομάχι, όπως τα καλλίσφαιρα σουτζουκάκια της μαμάς που είναι όλο χάρη και πόζα και θεωρία και σου κλείνει το μάτι για να τα μπουκώσεις και μετά να νοιώσεις τι θα πει κουτσοί, στραβοί, βαρυστόμαχοι και ερωτευμένοι στον Άγιο Παντελεήμωνα το θεράπωντα απασών της γης των κολασμένων που έχουν το διάολο στο στομάχι τους και στο μυαλό τους και κάνουν τη ζωή τους κόλαση.

Έτσι είναι, σκέφτηκα. Τα φαινόμενα απατούν. Ρητό τόσο παλιό όσο κι ο κόσμος, αλλά σημάδια της σωματικής μου ισορροπίας δε διαφαίνονταν. Ρίγος και κρύος ιδρώτας με κατέλαβε. Έκανα μια απ’ το παράθυρο να δω μήπως χιονίζει, αλλά ο Κέλσιος κι ο Φαρενάιτ είχαν ξεροψηθεί σαν το Λάκη Γαβαλά και καθώς τα δόντια μου απειλούσαν να μ’αφήσουν φαφούτη, πέρασε σαν όραμα από μπροστά μου αυτή η κατάλευκη οδοντοστοιχία του Λάκη και σκέφτηκα ότι προφανώς χρησιμοποιώ λάθος οδοντόπαστα.

“Ζω ένα δράμα!” αναφώνησα και ο ουρανός εσείστη κι η κραυγή μου τάραξε την ηρεμία του Παραδείσου και ο Άγιος Πατέρας κλονίστηκε, γιατί κάτι σα να πείστηκε ότι το δημιούργημά του παραήταν ατελές. Και η ελεύθερη βούληση, ειδικά όταν αφορά τα σουτζουκάκια και τον έρωτα είναι ο Δούρειος Ίππος του Εωσφόρου, αυτού του παλιού γνώριμου που ανακατεύει καζάνια.

Το κεφάλι μου ήταν καζάνι! Ήξερα ότι κανένας δεν ήταν εκεί να με σώσει καθώς η νύχτα σκόρπιζε τις αφροδίσιες μυρωδιές της και οι ερωτικοί ψίθυροι έρχονταν με το αεράκι από παντού. Και όρκοι αιώνιας αγάπης και ψαλμοί του Δαυίδ ψάλλονταν κι εγώ θυμόμουν και ξαναθυμόμουν το Δαυίδ, το μεγαλομέτοχο της Coca-Cola και του ευχόμουν και πλανητάρχης, προκειμένου να εξαγοράσω τη σωτηρία μου.

Ο εφιάλτης μου δεν έλεγε να πάρει τέλος. Σκέφτηκα τα λόγια της μαμάς. Ότι πρόσεξε στη ζωή σου να φανείς άντρας, να ‘χεις εγκράτεια, να μην υποκύπτεις στα ηδονικά καλέσματα, αλλά όλα αυτά πριν ανακαλύψω τη λίμπιντο και δω το Μαραντόνα να κάνει τακουνάκια και πέσω με τα μούτρα στη μελέτη του Κορανιού για τα πιλάφια και τα ουρί. Ήταν ηλίου φαεινότερο ότι ερχόταν ο 19^ος νευρικός μου κλονισμός.

Όλα πρέπει να είναι μες το κεφάλι μου! Όλοι οι απανταχού γκουρού συμφωνούν πάνω σ’ αυτό. Κι ακόμα, όλες οι ασθένειες είναι ψυχοσωματικές. Έτσι έπαιξα το τελευταίο μου χαρτί. Κάθησα ανακούρκουδα, άναψα τα ινδικά μυρωδικά ξυλάκια της θεάς Κάλι, φόρεσα τη μπαντάνα με τον κόκκινο κύκλο των καμικάζι, άναψα ένα Κοχίμπα και χάθηκα σε ένα συμπαντικό ταξίδι, στους τροπικούς του Αιγόκερω και του Καρκίνου, σα να ‘χω μασήσει χίλια φύλλα κόκας. Κι έβλεπα τον κόσμο χωρίς εφορίες, έρωτες και σουτζουκάκια!

Ψέλλιζα “ΩΩΩΜ! ΩΩΩΜ!” κι αισθανόμουν σαν το Δαλάι Λάμα ψηλά στις κορυφές του Θιβέτ, να ατενίζει το μάταιο τούτο κόσμο με τις μάταιες γαστριμαργικές του απολαύσεις, τους μάταιους έρωτές του, την ασημαντότητά του, και ένοιωθα τόσο υπέροχα άδειος στην αγκαλιά της αστρικής οικουμένης, που όλες οι καούρες της γήινης ματαιότητας φαίνονταν να διαλύονται με ένα απλό Simeco! Ντριν! Ντριν! Τηλέφωνο, ήταν η μαμά... Δια του τρίτου της ματιού της ασύγκριτης τηλεπάθειάς της είχε διαισθανθεί την αγωνία μου. Ο μεταφυσικός λώρος δεν είχε ποτέ κοπεί. «Simeco γιέ μου! Πήρες Simeco;»

Ο Προμηθέας είχε προσφέρει το πυρ στον κόσμο κι ο κόσμος δε θα ήταν ποτέ πια ο ίδιος. Σαν άλλος Μάλκολμ Μακ Ντάουελ στο Κουρδιστό Πορτοκάλι, βιολιά απ’ την Ενάτη του Μπετόβεν σε ρεμίξ με το “What a wonderful world” χάιδεψαν τ’ αυτιά μου. Η πολυπόθητη ισορροπία μου ήταν ένα Simeco μακρυά! Φευ! Ωιμέ! Αμάν! Άγιοι Απόστολοι! Η πιστή μου σκύλα η Δουλτσινέα σφύριζε αδιάφορα δίπλα σε ένα ξεσκισμένο κουτί από Simeco! Γνώριζα καλά ότι από καιρό είχε πέσει στον έρωτα του απέναντι σκυλάραπα ενός ματσό αλανιάρη κι από τότε για να πνίξει ντέρτια και καημούς ντερλίκωνε ό,τι έβρισκε μπροστά της. Σκύλλα και Χάρυβδη!

Η ζωή μου πέρασε σαν ταινία μπροστά απ’ τα μάτια μου. Διαβόλοι και τριβόλοι χόρευαν στο στομάχι και στο μυαλό μου. Ήμουν ο Ποπάυ χωρίς το σπανάκι του, ο Μίκυ Μάους χωρίς τη Μίνι, ο Ντόναλντ χωρίς τη Νταίζη του. Κι ενώ η Αφροδίτη δεν έλεγε να μπει στον Υδροχόο κι ο Ερμής είχε μουλαρώσει να είναι ανάδρομος πήρα τηλέφωνο στην ανοιχτή γραμμή υποστήριξης και με φωνή αγουροξυπνημένου πρώην ρεμπέτη, ψέλλισα :

« Έρωτας είναι, θα περάσει ; »