Περί Ανέτων και Χλιδάτων

Επιστρέφοντας απ' την ιντερνετική εξορία που η αλυσιτελής γραφειοκρατία της OTENET με υπέβαλλε κατά τις προηγούμενες ημέρες, επανέρχομαι με ένα πραγματικό πόνημα καλλιτεχνικού οίστρου. Κάθε εμπόδιο για καλό δηλαδή που λέει κι ο σοφός λαός, για τη σοφία του οποίου ωστόσο πάντα αμφέβαλλα.

Χωρίς ίντερνετ στο σπίτι ο χρόνος κυλά βασανιστικά αργά. Πιο αργά κι απ' τον Δέλλα σε replay θα έλεγα. Αυτό σημαίνει πως είναι ώρα να παίξεις με "τις τάπες των βαρελιών" πίνοντας ταυτόχρονα το Jack Daniels που έχει ήδη ωριμάσει. Στους ουισκικούς μέντορες του Τεννεσσύ βέβαια δεν είναι γνωστές οι ιαματικές ιδιότητες ενός αχνιστού πιάτου πατσά για τον κατευνασμό των αλκοολικών αναθυμιάσεων και κάπου εδώ είναι που ο καλλιτέχνης οφείλει να επέμβει και να μοιραστεί τη γνώση.

Σας χαρίζω λοιπόν μια πρόχειρη πειραματική ηχογράφηση - βιντεοσκόπηση από το νέο τραγούδι που πρόκειται να συμπεριληφθεί στον πολυαναμενόμενο δίσκο μου με τίτλο "Να Φάτε Γιατί Χανόμαστε"...