Περί Ανέτων και Χλιδάτων

Επειδή συχνά τίθεται το δίλημμα χορτοφαγία ή κρεατοφαγία, ως καλλιτέχνης και ως άνθρωπος αποφάσισα να δώσω τέλος, άπαξ και δια παντός, σ' αυτό το τόσο βασανιστικό, για την ανθρωπότητα, ερώτημα, με την πρακτική εφαρμογή μεθόδων λυσσαλέας κρεατοφαγίας, αλλά και με τη σύνθεση της κατάλληλης μουσικής επένδυσης εν είδει ύμνου, ως έμπειρος προπαγανδιστής που είμαι, εκτός των άλλων.

Κατόπιν, η δράση της χοληστερίνης (γνωστή για τις παραισθησιογόνες συνέπειές της) στον εγκεφαλονωτιαίο μυελό του καλλιτέχνη - ψήστη, τον εξωθεί στο να συνθέσει το πρώτο κομμάτι με τίτλο " Όλο Μ' Αφήνεις Να Τσικνίσω ", που σύμφωνα με τις εκτιμήσεις θα αποτελέσει ένα απ΄τα χιτ του πολυαναμενόμενου καινούριου concept δίσκου του με τίτλο
" Να Φάτε Γιατί Χανόμαστε ".

Το τραγούδι αποτελεί μια πραγματική σπονδή στην όλη διαδικασία του ψησίματος. Εξυμνεί το κάθε κάρβουνο ξεχωριστά ως μια απαστράπτουσα ψηφίδα του ευρύτερου ψηφιδωτού που ονομάζεται θράκα, αποκτά λαογραφικό χαρακτήρα μέσα από τις περιγραφές των συνηθειών του ψήστη και της ομήγυρής του, ενώ αναδεικνύει τη σημαντικότητα και την αξία της χοληστερίνης ως παραισθησιογόνου χημικής ένωσης, συνεισφέροντας έτσι ταυτόχρονα με εμπειρικά στοιχεία στην επιστημονική κοινότητα.

Επειδή όμως τα πολλά λόγια είναι φτώχεια κι εμείς είμαστε καπιταλιστές, ας προχωρήσουμε στο ζουμί της υπόθεσης, που δεν είναι άλλο απ' το τραγούδι αυτό καθ' εαυτό. Σας το παρουσιάζω λοιπόν, ευθύς αμέσως: