Σταμάτης Γονίδης - Σου Χρειάζεται (απ'την Αραβία με αγάπη)..
Μετά τη σύντομη περιπλάνηση Του στα δύσβατα, απόκρημνα και βουκολικά μονοπάτια του δημοτικού τραγουδιού, εκεί που το "μαύρο ξύλο" (aka κλαρίνο) συνάντησε τους αυθεντικούς δημώδεις λαρυγγισμούς της στεντόρειας και ντόλμπι σαράουντ φωνής Του, στο δίσκο "Βιώματα", η μουσική διάννοιά Του αποφάσισε να στρέψει την προσοχή της προς ανατολάς.
Έτσι, ο Σταμάτης, με μοναδικά του εφόδια, μια κελεμπιά, μια καμήλα κι ένα φλασκί δεκαπεντάρι ουίσκι, χάθηκε εξερευνώντας τις αμμώδεις υποσαχάριες εκτάσεις, συναναστράφηκε με βεδουίνους και γηγενείς Άραβες, χόρεψε με δερβίσιδες, περπάτησε στα τοπικά λαοπλημμυρισμένα παζάρια της Τύρου και της Δαμασκού, εμβαπτίστηκε στα φημισμένα χαμμάμ της Ιορδανίας και της Συρίας, ενώ ως υψηλός προσκεκλημένος των τοπικών αρχόντων έζησε τις χίλιες και μια νύχτες κοντά στα πιο έμπειρα χαρέμια, εντρυφώντας στους πιο ορίτζιναλ ανατολίτικους ήχους και ρυθμούς. Αφού απομύζησε και αποκρυστάλλωσε τη συσσωρευμένη αυτή γνώση και εμπειρία, παντρεύοντας τη με την προσωπική Του κουλτούρα και στάση ζωής, ήταν πλέον έτοιμος και επομένως αναμενόμενο να μας παρουσιάσει το καινούριο του δισκογραφικό μάστερπις, με τίτλο "Σου χρειάζεται".
Το εξώφυλλο του μάστερπιςΈνας Δημιουργός. 14 τραγούδια. 14 βήματα προς τη μουσική αυτογνωσία. 14 οργασμοί. Οι λέξεις σιγά σιγά χάνουν το νόημά τους. Μοιάζουν φτωχές και ανήμπορες. Νέβερδελές, θα επιχειρηθεί μια όσο το δυνατόν καλύτερη προσέγγιση και ανάλυση του πονήματος Του, σονγκ μπάι σονγκ.
1. Στην Εντατική
Το ήδυσμα του πιανιστικού πρελούδιου φαντάζει βάλσαμο μπροστά στο ψυχικό οίδημα του Καλλιτέχνη. Πονάει παντού. Λόγια απλά, κατανοητά και σταράτα. Ένας άντρας κατάκοιτος στο κρεβάτι του πόνου, καταγγέλει τη γυναίκα και το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Σίγουρα ένα απ' τα χιτ του δίσκου.
Στιχουργικό χάι-λάιτ: "Πονάω παντού.."
2. Σου χρειάζεται
Μοναξιά. Χειμώνας. Πιθανότητα χιονόπτωσης. Στίχοι πλημμυρισμένοι από λαϊκό σέρτικο πόνο. Το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου, επιβεβαιώνει τη σοφή ρήση του Δημιουργού: "Όσο πιο πολύ με πληγώνουν οι γυναίκες, τόσο πιο διάσημο με κάνουν" χαρίζοντάς μας ένα ακόμη αριστούργημα στο οποίο καταδεικνύεται ο ενδεδειγμένος τρόπος τιμωρίας μιας αχάριστης κι αλήτισσας.
Βορειοελλαδίτικο στιχουργικό χάι-λάιτ: "Σε χρειάζεται ένας άντρας να μη νοιάζεται"
3. Γύρισε ξανά
Μια ανατολικογενής μουσική πανδαισία κρουστών, εγχόρδων και λοιπών κέρφουλι τσόουζεν οργάνων, ντύνει το έκδηλο παράπονο του Καλλιτέχνη για κάποιο πρόσφατο χωρισμό Του. Δεν ωφελεί. Πατήστε pause στο στερεοφωνικό σας. Ο φυσικός βιότοπος αυτού του τραγουδιού είναι η πίστα και μόνο αυτή.
Ανορεκτικό στιχουργικό χάι-λάιτ: "Δεν έχω όρεξη να φάω"
4. Περασμένα μεσάνυχτα
Καζαντζιδική ερμηνεία. Νικολοπουλική ενορχήστρωση. Ως άλλο prequel του "Δυόμιση κι εγώ περιμένω" (λόγω τίτλου), ο Καλλιτέχνης αναρωτιέται γιατί άραγε αυτές οι ώρες συνέχεια να Τον πληγώνουν.
Στιχουργικό χάι-λάιτ: "Που να είσαι τώρααααααααα...."
5. Θα ΄σαι καταδικασμένη
Οι καρέκλες χάνουν το λόγο ύπαρξής τους. Τα τραπέζια αποκτούν έναν καινούριο. Απαραίτητα αξεσουάρ: τραπέζι ανθεκτικής κατασκευής, καλλίγραμη αιθέρια ύπαρξη, ελάχιστο ύφασμα πάνω της, 12 πόντους τακούνι, 15 ετών ουίσκι. Optional, ανταλλαγή εκατέρωθεν παραπονιάρικων βλεμμάτων. Ένα γνήσιο τσιφτετέλι. Άλλο ένα διαμάντι του δίσκου.
Στιχουργικό χάι-λάιτ: "...γίναν οι εγωισμοί σου η αυτοκαταστροφή σου"
6. Θα με βρεις μπροστά σου
Οι αγχώδεις πιανοβιολιστικές ανησυχίες του Καλλιτέχνη, ντύνουν εξαίσια το στιχουργικό επιστέγασμα ενός εκτεταμένου ψυχολογικού φαλιμέντου. Η ευχή και κατάρα "θα με βρεις μπροστά σου", αντηχεί στ' αυτία της σαν τη σειρήνα του πολέμου.
Στιχουργικό χάι-λάιτ: "...μη με υποτιμήσεις, θα με βρεις μπροστά σου"
7. Τα 'χασες όλα
Το επιφώνημα "Αααααχ" σε όλους τους τόνους και σε κάθε οκτάβα. Ζεϊμπέκικο για λίγους και για λύκους...
Στιχουργικό χάι-λάιτ: "Γι' αυτό θα ζεις μία ζωή μέσα στο ψέμα"
8. Έλα για μια νύχτα
Ακόμα κι ο τελευταίος και καταϊδρωμένος οπαδός του Stamatis θα έχει κάπου βαθυά στη γαλαρία του ασυνείδητού του μια καταπιεσμένη ανάμνηση του παρελθόντος του, που από καιρό σε καιρό του κατακρεουργεί το είναι. Ο Τρισυπόστατος, υπό τους αμιγώς δερβίσικους ήχους που συνέλλεξε από το τελευταίο ταξίδι Του στα πολυσύχναστα παζάρια της ανατολής, έρχεται να ξεθάψει και να ζωντανέψει αυτή την υπολανθάνουσα ανάμνηση, εξωθώντας τον ακροατή σε ψυχολογικό χαρακίρι.
Στιχουργικό χάι-λάιτ: "Έλα για μια νύχτα μόνο, πόσο ν' αντέξει η καρδιά μου στον πόνο"
Φωτογραφικό χάι-λάιτ:
Χαρακτηριστική φωτογραφία από το booklet του δίσκου9. Να 'ρθεις ξανά
Η περιπλάνηση του Stamatis στα καυτά ανατολίτικα μονοπάτια συνεχίζεται. Τραγούδι κινούμενη άμμος. Σε ρουφάει.
Θεριακλίδικο στιχουργικό χάι-λάιτ: "Όσο κρατάει ένα τσιγάρο αναμμένο, τόσο θ' αντέξω ακόμα να σε περιμένω"
10. Άραγε ξέρεις
Υπάρχεις. Υπάρχω. Υπαρξιακές ανησυχίες και βραδινές αναζητήσεις του Καλλιτέχνη κάτω απ' το σπίτι της παλιάς του αγαπημένης σε μια εκτεταμένη εξερεύνηση των ορίων του εγωισμού Του. Ένα προσωπικό best of του δίσκου για τον υπογράφοντα.
Στιχουργικό χάι-λάιτ: "..πως αναπνέω και υπάρχω γιατί υπάρχεις"
11. Άλλαξα
Μετά το μικρό υπαρξιακό ρομαντικό διάλειμμα του προηγούμενου χιτ, ο Stamatis επιστρέφει σαν μανιασμένος μουτζαχεντίν του έρωτα, γαζώνοντας με τις αραβικές νότες Του κάθε ψύγμα γυναικείας ανυπακοής και απρέπειας. Προς γυναίκες: υποταχτείτε και λικνιστείτε..
Στιχουργικό χάι-λάιτ: "Αυτά που ήξερες να τα ξεχάσεις, γιατί στ' ορκίζομαι πως θα με χάσεις"
Φωτογραφικό χάι-λάιτ:
Ο μουτζαχεντίν του έρωτα12. Θα περάσει κι αυτό
Μετά το μουσικό μένος του προηγούμενου χιτ, η Μεγαλειότητα Του επιστρέφτει με απαλές αγαπησιάρικες γούτσου-γούτσου αισιόδοξες νότες. Το ποτήρι, σύμφωνα με τα διδάγματά Του, όχι μόνο δεν πρέπει να το βλέπουμε μισοάδειο, ούτε καν μισογεμάτο, αλλά διπλάσιο απ' ό,τι χρειάζεται.
Στιχουργικό χάι-λάιτ: "Θα περάσει κι αυτό μέσα σ' ένα λεπτό και ξανά θα σου πω σ' αγαπώ"
13. Δε θα είμαι εδώ
Μια κλασσική σύνθεση από τον Stamatis, υπογεγραμμένη με τη γνώριμη συνταγή Του. Ακόμα κι ένας κουφός θα καταλάβαινε πως πρόκειται για δική Του σύνθεση. Ενδεδειγμένο για αρχάριους στη "γονιδιακή θεραπεία".
Στιχουργικό χάι-λάιτ: "Κι όλο περιμένω να γυρίσεις, μόνο εσύ μπορείς να μ' αναστήσεις"
14. Αντίο
Ένα κύκνειο ροκ ξέσπασμα, από έναν Καλλιτέχνη που δείχνει έμπρακτα ότι κατέχει όλα τα είδη της μουσικής πολυσυλλεκτικότητας, φέρνοντας επανάσταση και αναταραχή στο ελληνικό και όχι μόνο, λαϊκό πεντάγραμμο, δημιουργώντας πίσω Του ένα κίνημα με πιστούς ακολούθους.
Στιχουργικό χάι-λάιτ: "Μη μου ζητάς να κάνω πίσω"
Φωτογραφικό χάι-λάιτ:
Ο Καλλιτέχνης-ΕπαναστάτηςΕτικέτες ακαματοχιούμορ, Γονίδης, φωτοσχόλια
Είσαι ανερχόμενο αστέρι φιλε!!!
Καταχώρηση:
Ανώνυμος |
22/12/07 3:45 μ.μ.
Πφφ.. Βλακείες.. Έχεις κάνει απείρως πιο ωραία πόστ...
Καταχώρηση:
Ανώνυμος |
24/12/07 2:57 π.μ.
Λίγα λόγια για τον Στρατηλάτη, Ανώνυμε..
Καταχώρηση:
Άγις |
25/12/07 6:00 π.μ.