Περί Ανέτων και Χλιδάτων

Δεν ξέρω αν σας το είπα, αλλά αποφάσισα πως, αν και άκρως κιμπάρικη και με πολλαπλές χρήσεις (πχ μαξιλάρι του έρωτα), αποφάσισα πως είναι καιρός να ρίξω λίγο τη μπυροκοιλιά που απέκτησα με μεγάλους κόπους και θυσίες τα τελευταία τέσσερα περίπου χρόνια. Το καλοκαίρι πλησιάζει και είναι καιρός οι καλοσμιλεμένοι, αλαβάστρινοι κοιλιακοί μου που τόσα χρόνια υπολανθάνουν κάτω από ένα αναπαυτικό στρώμα λίπους, να βγουν ξανά στην επιφάνεια.

Γι' αυτό το σκοπό, η ενδεδειγμένη λύση, όλοι θα συμφωνήσετε πως είναι μια πιο ισορροπημένη δίαιτα, απαλλαγμένη από ξύγκια (μιαμ) και αλκοόλες (μιαμ μιαμ), σε συνδυασμό με συστηματική και εντατική αερόβια γυμναστική, πχ jogging. Αυτό νόμιζα κι εγώ μέχρι χτες, κι αυτό είχα ξεκινήσει να κάνω δειλά δειλα (αγόρασα μέχρι και σχετικά αξεσουάρ για motivation), μέχρι που χρειάστηκε να βοηθήσω τη μικρή πολυαγαπημένη μου αδερφούλα σε μια άσκηση θερμοδυναμικής. Το σοκ που υπέστην ήταν τρομακτικό και αναγκάστηκα να αναθεωρήσω όλα όσα πίστευα για τις δίαιτες προηγουμένως. Και εξηγούμαι:

Όπως όλοι λογικά θα γνωρίζετε, ως μία θερμίδα ορίζεται το ποσό της ενέργειας που απαιτείται για να θερμάνουμε ένα γραμμάριο νερού κατά έναν βαθμό Κελσίου. Χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία και χωρίς να χρειάζεται κάποιος να έχει περάσει Θεωρία Δικτύων για να έχει εμπειρία από πράξεις, μπορούμε με ασφάλεια να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως, αν ένας άνθρωπος πιεί ένα ποτήρι παγωμένο νερό (περίπου 200gr) και σε θερμοκρασία ας πούμε (χάριν ευκολίας) περίπου 0 °C, τότε χρειάζεται περίπου 200 θερμίδες για να το θερμάνει κατά ένα βαθμό. Για να το φέρει δε στη θερμοκρασία του σώματός του (περίπου 37 °C), απαιτούνται 37 βαθμοί διαφοράς επί 200gr νερού, δηλαδή περίπου 7400 θερμίδες.

Αυτές οι θερμίδες φυσικά που απαιτούνται για τη θέρμανση του νερού (αφού η θερμοκρασία του ανθρωπίνου σώματος πρέπει να παραμείνει σταθερή), προέρχονται από τη μοναδική πηγή ενέργειας του σώματος, που δεν είναι άλλη από την καύση του πλεονάζωντος λιπώδους ιστού.

Ερχόμενοι στα καθ' ημάς, αν πιούμε ένα μεγάλο ποτήρι μπύρας, ας πούμε περίπου 500gr, περίπου στους 0°C, τότε σύμφωνα με τα παραπάνω είναι βέβαιο πως χάνουμε περίπου 18500 θερμίδες. Για να είμαστε βέβαια ακριβοδίκαιοι, θα πρέπει να αφαιρέσουμε και τις 500 περίπου θερμίδες που περιέχει ένα τέτοιο ποτήρι μπύρας, επομένως το τελικό συμπέρασμα είναι πως το ισοζύγιο με ένα παγωμένο ποτήρι μπύρας είναι συνολικά -18000 θερμίδες. Φυσικά όσο πιο παγωμένη είναι η μπύρα, τόσο πιο πολλές θερμίδες χάνουμε. (Κάτι ήξερα τόσα χρόνια που παραπονιόμουν όταν μου έφερναν ζεστή μπύρα)..

Επομένως, αυτός ο τρόπος δίαιτας φαίνεται να είναι πολύ πιο αποτελεσματικός, από το jogging με το οποίο χάνεις περίπου 1000 θερμίδες ανά ώρα. Ακόμη και το σεξ, λυπάμαι που θα το πω, αλλά μόνο με 100 θερμίδες καύσης ανά οργασμό, φαίνεται εντελώς αμελητέο μπροστά στη μπύρα.

Άρα, σύμφωνα με τα παραπάνω, το να χάσει κάποιος βάρος είναι πολύ απλό. Αρκεί να πίνει μεγάλες ποσότητες κρύας μπύρας κι η θερμοδυναμική θ' αναλάβει γι' αυτόν τα υπόλοιπα. Τα πράγματα βέβαια δεν είναι τόσο απλά όσο φαίνονται, οπότε μη βιάζεστε να ενθουσιαστείτε. Όπως με όλες τις μεγάλες ανακαλύψεις, έτσι και μ' αυτήν, υπάρχουν κάποια μειονεκτήματα που πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν μας. Και ξαναεξηγούμαι:

Κάνοντας δίαιτα πίνοντας τη μπυρίτσα σας, μπορεί ξαφνικά να αισθανθείτε μια λιγουρίτσα. Και τι πιο ταιριαστό, από μια λαχταριστή καυτή πίτσα. Η καυτή πίτσα όμως, με τη μεγάλη θερμική της ενέργεια θα μας "φορτώσει" με ένα κάρο άχρηστες θερμίδες. Ο έξυπνος αναγνώστης όμως, κάπου εδώ θα πρέπει να έχει ήδη έτοιμη την προφανή λύση. Που δεν είναι άλλη απ' το να εξισορροπήσουμε τις επιπλέον θερμίδες της καυτής πίτσας με την κατάλληλη ποσότητα επιπλέον κρύας μπύρας.

Πιστεύω πως όλοι θα συμφωνήσετε μαζί μου, ότι η προμετωπίδα του καταστήματος της παρακάτω φωτογραφίας, είναι ξεκάθαρο πως γράφει Γκούτσι.

Εξ ίσου "εύγλωττη" όμως (λόγω αδυναμίας στις καλές γλώσσες ίσως), είναι κι επιγραφή του καταστήματος της επόμενης φωτογραφίας από κάτω (από πάνω, από πίσω κ.ο.κ).

Το πιάσατε το υποννοούμενο: Προσοχή στις απομιμήσεις! Είναι για τον pucco..

Μετά από ένα ακόμη άσκοπο και πλούσιο σε αλκοόλες ξενύχτι και την ώρα που ο Γιώργος Αυτιάς αρχίζει να σου ζαλίζει τ' αυτιά, ένα πράγμα είναι σίγουρο: Πεινάς! Κι όταν λέμε πεινάς, προφανώς κι ένα πιάτο κορν φλέικς με δυο φέτες μαρμελάδα (που υπό Κ.Σ. θα απάρτιζαν ένα τυπικό πρωινό) δεν αποτελούν λύση σε καμία περίπτωση. Χρειάζεσαι κάτι πιο κόμπακτ. Θα σας περιγράψω σε μερικά απλά βήματα, την εκδοχή μιας δραστικής λύσης, όταν στις 6.28πμ, συνειδητοποιείς ότι η πείνα σου έχει χτυπήσει κόκκινο..

Το ποτό, αντίθετα με τις - και καλά - έγκριτες επιστημονικές μελέτες και τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας, αυξάνει την οξυδέρκεια, την παρατηρητικότητα και τις οδηγικές ικανότητες. Που θέλω να καταλήξω;

Παίζοντας πόκερ στο Φέισπουκ και απολαμβάνοντας έναν ερυθρό πολυποικιλιακό Χατζημιχάλη εμφανίστηκε σαν όραμα μπροστά στα μάτια του κάτι που δεν είχα παρατηρήσει χρόνια τώρα, πίνοντας κατά περιστάσεις τον εν λόγω οινοπαραγωγό.

Εκεί στα εμφιαλωτήρια του, λίγο έξω απ' την Αταλάντη Φθιώτιδας πρέπει να τα τσούζουν αρκετά ή απλώς είναι τραγικά αναποφάσιστοι. Μια ματιά στην εττικέτα της φιάλης θα σας πείσει νομίζω: